Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ماتم سرای خاک مقام نظاره نیستاینجا گلی بغیر گریبان پاره نیست
Ghazal 2079روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشتاز شرم، لاله پای به کوه و کمر گذاشت
Ghazal 2081آسان نمی توان به سراپای ما گذشتنتوان به بال موج ز دریای ما گذشت
Ghazal 2088یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافتصد حرف آشنا زد و یک آشنا نیافت
Ghazal 2116چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب استکز روی عرقناک تو در عالم آب است
Ghazal 2121آفاق منور ز رخ انور صبح استاین دایره را چشم و چراغ اختر صبح است
Ghazal 2125این هستی باطل چو شرر محض نمودستیک چشم زدن ره ز عدم تا به وجودست
Ghazal 2127شمع سر خاک شهدا لاله داغ استصد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است
Ghazal 2128پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق استبرخاستن از جان، علم لشکر عشق است
Ghazal 2151عشق است که اکسیر بقا خاک در اوستاز هر دو جهان سیر شدن ماحضر اوست
Ghazal 2169صبح از لب لعل تو پیام نمکینی استشام از شکن زلف گرهگیر تو چینی است
Ghazal 2171هر نخل مصیبت علم راهنمایی استهر نوحه ازین قافله آواز درایی است
Ghazal 2182خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟پیراهن صبح آینه دان بدن کیست؟
Ghazal 2185چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیستاز توشه به جز دامن خود بر کمرم نیست
Ghazal 2189بوی سر زلف تو به شیدایی من نیستآوازه حسن تو به رسوایی من نیست
Ghazal 2190در موج پریشانی ما فاصله ای نیستامروز به جمعیت ما سلسله ای نیست
Ghazal 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیستغیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست
Ghazal 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت
Ghazal 2238خوشم با ناله خود، دم همین استچراغ حلقه ماتم همین است
Ghazal 2252از حسن تو جیب خاک پر ماه استیوسف ز خجالت تو در چاه است
Ghazal 2255حلقه آه مرا سپهر نگین استگریه من روشناس روی زمین است
Ghazal 2266نیست روی عرق آلود به گوهر محتاجنبود حسن خداداد به زیور محتاج
Ghazal 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موجآن بحر درین گوهر یکدانه زند موج؟
Ghazal 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچگلی ز شاخ شکستی قدم زخار مپیچ
Ghazal 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبحمهره خورشید شایسته است بر بازوی صبح
Ghazal 2284گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبحاز چه بر دوش ز خورشید سپر دارد صبح؟
Ghazal 2285نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبحسینه ای چاک نکردیم به اندازه صبح
Ghazal 2287خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبحچرخ یک تنگ شکر شد ز شکرباری صبح
Ghazal 2301مهره مارست مهر، مار گزیده است صبحپرده درست آفتاب، چشم دریده است صبح
Ghazal 2302تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبحشد آب از خجالت قند دوباره صبح