Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد
Ghazal 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کردنهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد
Ghazal 3783تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد
Ghazal 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کردز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد
Ghazal 3797ز ناقصان خرد من کمال می گیردز زنگ آینه من جمال می گیرد
Ghazal 3802چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازدبه نیم چشم زدن قحطی سر اندازد
Ghazal 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازدز زنگ آینه خویش ساده می سازد
Ghazal 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزدز برق تیشه من کوهسار می لرزد
Ghazal 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزدهمیشه بر علم خود سپاه می لرزد
Ghazal 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزدچو لاله باده من در ایاغ می سوزد
Ghazal 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزدکه دیده است ز آتش غبار برخیزد؟
Ghazal 3820همیشه از دل من آه سرد می خیزدازین خرابه شب و روز گرد می خیزد
Ghazal 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟به آب چشم چه گل از مزار می خیزد؟
Ghazal 3827ز جلوه تو دل روزگار می ریزدبنای صبر و شکیب و قرار می ریزد
Ghazal 3834شکوفه از افق شاخسار پیدا شدستاره سحر نوبهار پیدا شد
Ghazal 3835ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شددر آفتاب قیامت پناه پیدا شد
Ghazal 3837اگر چنین سخن ما بلند خواهد شدزبان جرأت منصور بند خواهد شد
Ghazal 3838وفا طلب زجهان فنا نباید شدامیدوار به این بیوفا نباید شد
Ghazal 3842زچهره ات عرق شرم چشم حیران شدخط از لب تو سیه مست آب حیوان شد
Ghazal 3844ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شدز عارض تو چراغ بهار روشن شد
Ghazal 3846زخنده دل به لعب لعل یار مفتون شدکباب را زنمک شوق آتش افزون شد
Ghazal 3847رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شدزدرد عشق تو رنگ خزان دگرگون شد
Ghazal 3848خوشم که خرده جان صرف یار جانی شددو روزه هستی من عمر جاودانی شد
Ghazal 3849اگر به بیخبری یار می توانی شدز هرچه هست خبردار می توانی شد
Ghazal 3851فغان که هستی ما خرج آشنایی شدبهار عمر به تاراج بینوایی شد
Ghazal 3860زبستگی دل آگاه شادمان باشدکه لال را ز ده انگشت ترجمان باشد
Ghazal 3865همیشه صاحب طول امل غمین باشدکه چین به قدر بلندی در آستین باشد
Ghazal 3866به چشم من گل وخار چمن یکی باشدنوای بلبل وصوت زغن یکی باشد
Ghazal 3867حضور روی زمین در فتادگی باشدهدف نشانه تیر از ستادگی باشد
Ghazal 3870سبکروان ترا نقش پا نمی باشداثر ز پاک فروشان بجانمی باشد