Ghazal 4021

لطافت رخ ازین بیشتر نمی‌باشدکه بی‌نقاب ترا آشکار نتوان دید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4026

بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4027

خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4031

دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4033

که با تو حرف شهیدان عشق می‌گویدکه خون شبنم از آفتاب می‌جوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4044

از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4050

سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4052

چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4057

زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4060

تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4062

داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4063

خرم کسی که قصر اقامت بنا نکردرفت از میان چو گل کمر خویش وا نکرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4065

دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4066

هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4071

پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورداین رنگ لاله‌گون ز کجا آب می‌خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4072

کم کم دل مرا غم واندیشه می خورداین باده عاقبت سر این شیشه می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4074

زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4075

لعل تو خنده بر گهر آفتاب زدزلف تو حلقه بر کمرآفتاب زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4076

عاقل ز فکر چون به در کبریا رسداز موج آب مرده به دریا کجا رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4081

نالان مباد هر که به فریاد من رسددردش مباد هر که به درد سخن رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4082

فیضی که سهیل به خاک یمن رسداز دیدن عقیق لب او به من رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4093

تا گردباد آه به گردون نمی رسداز گرد راه قاصد مجنون نمی رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4108

اشکم به خاک چهره سیلاب می کشددر گوش بحر حلقه گرداب میکشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4124

نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4128

مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4135

جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4146

جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4150

گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4151

مردان اگر نفس به فراغت کشیده‌انددر زیر آب تیغ شهادت کشیده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4159

چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند

Saib TabriziGhazal1 min