Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بیصحبت تو عیش میسر نمیشودرغبت به بوسه لب ساغر نمیشود
Ghazal 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنوددر بر گریز نکهت گلزار نشنود
Ghazal 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهددر دست زنگی آینه صاف می دهد
Ghazal 4311خالش خبر ز سر دهانم نمیدهدزان راز سر به مهر نشانم نمیدهد
Ghazal 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسیدجانم به لب رسید ولب من به جان رسید
Ghazal 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشیدجوش بهار رشته ز عقد گهر کشید
Ghazal 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشیدنتوان به زور بازوی عقل این کمان کشید
Ghazal 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتادشد برق جهانسوز ومرا در جگر افتاد
Ghazal 4334کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرداین سوخته تخم از جگر سنگ برآرد
Ghazal 4336آن کس که تمنای بَر و دوش تو داردگر خاک شود دست در آغوش تو دارد
Ghazal 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد
Ghazal 4347جویای تو با کعبه گل کار نداردآیینه ما روی به دیوار ندارد
Ghazal 4361نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برداز شیشه ما دهشت این سنگ صدا برد
Ghazal 4368خط از لب لعل گهرافشان تو گل کردیا خضر ز سرچشمه حیوان تو گل کرد
Ghazal 4369رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کردنظاره زلف تو پریشان نظرم کرد
Ghazal 4382گل مرتبه عارض جانانه نگیردجای لب ساقی لب پیمانه نگیرد
Ghazal 4383سرگرم تو با کشمکش دار نسازداین نقطه سرگشته به پرگارنسازد
Ghazal 4387تیغ تو می وساقی وپیمانه من شدهر زخم نمایان در میخانه من شد
Ghazal 4395شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد
Ghazal 4396با کعبه پرستار ترا کار نباشدآیینه ما روی به دیوار نباشد
Ghazal 4397تا چنددلت برمن مهجور نبخشدتا کی نگهت برنگه دور نبخشد
Ghazal 4409حکم است که کار شب آدینه بسازندکار خرد از باده دیرینه بسازند
Ghazal 4410از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند
Ghazal 4416آنها که نظرباز به نو خط پسرانندبی چشم بداز جمله بالغ نظرانند
Ghazal 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود
Ghazal 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید
Ghazal 4430تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید
Ghazal 4434از سفره قسمت لب نانش لب گورستدندان حریصی که به صد سال برآید
Ghazal 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید
Ghazal 4445یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید