Ghazal 4294

بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شودرغبت به بوسه لب ساغر نمی‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4302

هر بلبلی که بوی گل از خار نشنوددر بر گریز نکهت گلزار نشنود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4309

هر کس سخن به دشمن انصاف می دهددر دست زنگی آینه صاف می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4311

خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهدزان راز سر به مهر نشانم نمی‌دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4317

تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسیدجانم به لب رسید ولب من به جان رسید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4321

صبح شکوفه از افق شاخ سر کشیدجوش بهار رشته ز عقد گهر کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4322

با عشق انتقام توان ز آسمان کشیدنتوان به زور بازوی عقل این کمان کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4327

هر پرده که از چهره مقصود برافتادشد برق جهانسوز ومرا در جگر افتاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4334

کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرداین سوخته تخم از جگر سنگ برآرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4336

آن کس که تمنای بَر و دوش تو داردگر خاک شود دست در آغوش تو دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4345

تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4347

جویای تو با کعبه گل کار نداردآیینه ما روی به دیوار ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4361

نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برداز شیشه ما دهشت این سنگ صدا برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4368

خط از لب لعل گهرافشان تو گل کردیا خضر ز سرچشمه حیوان تو گل کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4369

رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کردنظاره زلف تو پریشان نظرم کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4382

گل مرتبه عارض جانانه نگیردجای لب ساقی لب پیمانه نگیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4383

سرگرم تو با کشمکش دار نسازداین نقطه سرگشته به پرگارنسازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4387

تیغ تو می وساقی وپیمانه من شدهر زخم نمایان در میخانه من شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4395

شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4396

با کعبه پرستار ترا کار نباشدآیینه ما روی به دیوار نباشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4397

تا چنددلت برمن مهجور نبخشدتا کی نگهت برنگه دور نبخشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4409

حکم است که کار شب آدینه بسازندکار خرد از باده دیرینه بسازند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4410

از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4416

آنها که نظرباز به نو خط پسرانندبی چشم بداز جمله بالغ نظرانند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4422

گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4427

خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4430

تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4434

از سفره قسمت لب نانش لب گورستدندان حریصی که به صد سال برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4440

هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4445

یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید

Saib TabriziGhazal1 min