Ghazal 4167

یاقوت با لب تودم از رنگ می زنداین خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4178

هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4179

هر بلبلی که زمزمه بنیاد می‌کنداول مرا به برگ گلی یاد می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4184

از دور باش کی حذر اغیار می‌کندگلچین کجا ملاحظه از خار می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4185

مست است وخنده بر من مهجور می کندکان نمک ببین چه به ناسور می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4186

پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4196

با خاطر گرفته کدورت چه می کندبا کوه درد سنگ ملامت چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4197

حیران عشق او زر وگوهر چه می کندآن را که آرزو نبود زر چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4198

از کف عنان گذاشته منزل چه می کندموج رمیده دامن ساحل چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4212

از پختگی است گر نشد آواز ما بلندکی از سپند سوخته گردد صدا بلند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4225

مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4226

یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کننداز پیرهن فتیله داغ تومی کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4235

دولت ز دستگیری مردم بپا بودفانوس این چراغ ز دست دعابود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4240

آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4241

غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بودبر هر دری که روی نهادیم بسته بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4244

هر کس که در نماز به روی و ریا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4245

هر جا حدیث خامه من بر زبان رودبلبل چو بیضه در بغل آشیان رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4248

آزاده چون مسیح بر افلاک می روداین منزل از کسی است که چالاک می رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4253

رفتی و خط و خال تو از دل نمی‌روداین نقش دل‌نشین ز مقابل نمی‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4261

آنجا که خنده لعل ترا پرده در شودطوطی چو مغز پسته در شکر شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4263

از نور وحدت آن که دلش بهره ور شودکی از هجوم ذره پریشان نظر شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4266

در هر دلی که ریشه غم زعفران شودخندان چگونه از می چون ارغوان شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4267

وقت است از شکوفه چمن سیمتن شودهر خار خشک یوسف گل پیرهن شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4270

جوش درون کم از دو سه تبخال چون شوددریا تهی به چشمه غربال چون شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4273

از می چو آن غزال، سیه مست می شوددر جلوه هر که بیندش از دست می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4279

جان از وداع سبکتاز می شودلوح مزار، شهپر پرواز می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4283

از جلوه تو سنگ سبکبال می شودآتش ز خوی گرم تو پامال می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4284

روشن دلم ز باده گلفام می شودظلمت برون ز خانه به گلجام می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4291

تسکین دل به شور محبت نمی‌شوداین داغ، خوش‌نمک به قیامت نمی‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4293

پایندگی به زور میسر نمی‌شودآب خضر نصیب سکندر نمی‌شود

Saib TabriziGhazal1 min