Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آردکه صیقل از دل آیینه جوهر بر نمی آرد
Ghazal 3000به رغبت با خم زلفش دل بیتاب میسازدچو آب زندگی با ماهی این قلاب میسازد
Ghazal 3317هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد
Ghazal 3686حجاب پرده چشم پرآب میگرددوگرنه دلبر ما بینقاب میگردد
Ghazal 3777ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرددل پیاده خود را سوار خواهم کرد
Ghazal 4555زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگارکزکجی بیش است عیب راستی در تیرمار
Ghazal 4666نالهای از ته دل کرد سپند آخر کارسوخت خود را و برون خوست ز بند آخر کار
Ghazal 4725از سعی، کار عشق شود خام بیشترپیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر
Ghazal 4777دل مکدر ز غم یار نگردد هرگزاز پری شیشه گرانبار نگردد هرگز
Ghazal 4810باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیازاز دامن است شعله جواله بی نیاز
Ghazal 4858از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش
Ghazal 4888عقل اگر از سرپرد زاغ جگر خواری مباشمغز اگر بیجا شود آشفته دستاری مباش
Ghazal 5111در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط
Ghazal 5210کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک
Ghazal 5227پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده استمی کند جلوه موج می احمررگ سنگ
Ghazal 5333شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستماخگر دل زنده ام محتاج دامان نیستم
Ghazal 5396مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنمنیش بیداری به چشم خواب غفلت می زنم
Ghazal 5550نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارمندارم هیچ اگر در کف خط آزادیی دارم
Ghazal 5863در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Ghazal 6444روز چگونه شب شود، زلف گشا که همچنینصبح سفید چون شود، خنده نما که همچنین
Ghazal 6819در سر مرده دلان شور ندیده است کسینفس گرم ز کافور ندیده است کسی
Ghazal 1798بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست
Ghazal 2986تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیردگرانباری زمام کاروانی را نمی گیرد
Ghazal 3111تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشدزصد گوهر درین دریا یکی شهوار می باشد
Ghazal 3273گر چنین خون دل ازان طره مشکین گرددشانه را دست در آن زلف نگارین گردد