Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از آه دام موج به دریا فکنده ایماز اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم
Ghazal 5873هموار از درشتی چرخ دغا شدیمصد شکر رو سفید ازین آسیا شدیم
Ghazal 5892ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیمچون شعله التفات به هر خس نمی کنیم
Ghazal 5898آن حال ندارم که به فکر دگر افتمکو قوت پا تا به خیال سفر افتم
Ghazal 5925ما زمزمه عشق به بازار فکندیمما شور درین قلزم زخار فکندیم
Ghazal 5948با آن که من ندارم کاری به کار مردمدایم کشم کدورت از رهگذار مردم
Ghazal 5951می شود از دم زدن خراب وجودمپرده آه است چون حباب وجودم
Ghazal 5952حوصله وصل آن نگار ندارمدام به اندازه شکار ندارم
Ghazal 5958ازان زلف یک مو جدایی ندارمازین دام فکر رهایی ندارم
Ghazal 5975ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقانوی بلاگردان زلفت پیچ و تاب عاشقان
Ghazal 5976باده گلگون نمی آید به کار عاشقاناز لب میگون خود بشکن خمار عاشقان
Ghazal 6004چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن
Ghazal 6013چند چون طاوس باشی محو بال خویشتن؟زیر پای خود نبینی از جمال خویشتن
Ghazal 6015تندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتن
Ghazal 6018عشق در بند گران است از وفای خویشتنبید مجنون است خود زنجیر پای خویشتن
Ghazal 6023در لب جان پرور جانان نمی ماند سخندر حجاب غیب هم پنهان نمی ماند سخن
Ghazal 6024دل مدام از خط و زلف یار می گوید سخنهر که سودایی شود بسیار می گوید سخن
Ghazal 6030دست رد مشکل بود بر توشه عقبی زدنورنه آسان است پشت پای بر دنیا زدن
Ghazal 6048چون توان قانع به پیغام از لب دلبر شدن؟با دهان خشک نتوان از لب کوثر شدن
Ghazal 6060با توانایی به اهل فقر استغنا مزنعاجزان را دستگیری کن، به دولت پا مزن
Ghazal 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن
Ghazal 6081سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکنگر توانی آشنایی با نگاه خود مکن
Ghazal 6082ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکنآفتاب خویش را مغلوب نیلوفر مکن
Ghazal 6088شکوه بیهوده از ناسازی گردون مکناین جراحت را به شمشیر زبان افزون مکن
Ghazal 6091چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکنبیش ازین استادگی با اسب چوگانی مکن
Ghazal 6092آه گرمی هست دایم در دل بی تاب مننیست هرگز بی چراغی گوشه محراب من
Ghazal 6097چون زند موج حلاوت کلک شکر بار منپسته خندان شود لب بسته از گفتار من
Ghazal 6100می زداید بی کسی زنگ از دل افگار مناز پرستاران گرانتر می شود بیمار من
Ghazal 6154کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟باده چون شد پخته از میخانه می آید برون
Ghazal 6168نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببینچشم زرین چنگ آن غارتگر دین را ببین