Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟پیش ازان روز که بسیار مرا یاد کنی
Ghazal 6831تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟دست تا چند درین خانه زنبور کنی؟
Ghazal 6836چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟جمع شو تا هم از آیینه خود رو بینی
Ghazal 6837چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟چاه زیر قدم توست چو وا می بینی
Ghazal 6864اگر چه هست به ظاهر خراب درویشیز وصل گنج بود کامیاب درویشی
Ghazal 6868ازان همیشه بود تازه روی درویشیکه متصل به محیط است جوی درویشی
Ghazal 6888نماند دشت جنون را رمیده آهوییکه پیش وحشت من ته نکرد زانویی
Ghazal 6896در خاک و خون کشید مرا ترکزادهایمژگان به نازبالش دل تکیه دادهای
Ghazal 6910آن را که هست گردش چشم غزالهایدر کار نیست رطل گران و پیالهای
Ghazal 6912ای جان به قید گنبد خضرا چگونهای؟ای باده در شکنجه مینا چگونهای؟
Ghazal 6913طفلی کز او مراست تمنای آشتیدارد به جنگ رغبت حلوای آشتی
Ghazal 6941پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟خون در دل نگاه برای چه می کنی؟
Ghazal 6950چون رشته به همواری اگر نام برآریاز گرد گریبان گهر سر بدر آری
Ghazal 6969تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی
Ghazal 6989کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی
Ghazal 1406مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت
Ghazal 1425بی طراوت نشود سرو جوانی که تراستدر شکر خواب بهارست خزانی که تراست
Ghazal 1426اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست
Ghazal 1427پرده شب بود ایام شبابی که مراسترگ سنگ است ز غفلت رگ خوابی که مراست
Ghazal 1476هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است
Ghazal 1698ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است
Ghazal 1777بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است
Ghazal 1893وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست
Ghazal 2223از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست
Ghazal 2225موج سراب دنیا، شمشیر آبدارستآبش لعاب افعی، خارش زبان مارست
Ghazal 2258ترک چشم مخمورش مست ناتوانیهاستفتنه با نگاه او گرم همعنانیهاست
Ghazal 2333چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد
Ghazal 2555شوق را آتش عنان دوری منزل میکندراهرو را منزل نزدیک کاهل میکند
Ghazal 2703میشود عارف خجل نادان چو ملزم میشودمیکشد ناموس عالم هرکه آدم میشود
Ghazal 2863زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد