Ghazal 6830

چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟پیش ازان روز که بسیار مرا یاد کنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6831

تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟دست تا چند درین خانه زنبور کنی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6836

چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟جمع شو تا هم از آیینه خود رو بینی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6837

چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟چاه زیر قدم توست چو وا می بینی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6864

اگر چه هست به ظاهر خراب درویشیز وصل گنج بود کامیاب درویشی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6868

ازان همیشه بود تازه روی درویشیکه متصل به محیط است جوی درویشی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6888

نماند دشت جنون را رمیده آهوییکه پیش وحشت من ته نکرد زانویی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6896

در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ایمژگان به نازبالش دل تکیه داده‌ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6910

آن را که هست گردش چشم غزاله‌ایدر کار نیست رطل گران و پیاله‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6912

ای جان به قید گنبد خضرا چگونه‌ای؟ای باده در شکنجه مینا چگونه‌ای؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6913

طفلی کز او مراست تمنای آشتیدارد به جنگ رغبت حلوای آشتی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6941

پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟خون در دل نگاه برای چه می کنی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6950

چون رشته به همواری اگر نام برآریاز گرد گریبان گهر سر بدر آری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6969

تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6989

کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1406

مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1425

بی طراوت نشود سرو جوانی که تراستدر شکر خواب بهارست خزانی که تراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1426

اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1427

پرده شب بود ایام شبابی که مراسترگ سنگ است ز غفلت رگ خوابی که مراست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1476

هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1698

ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1777

بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1893

وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2223

از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2225

موج سراب دنیا، شمشیر آبدارستآبش لعاب افعی، خارش زبان مارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2258

ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاستفتنه با نگاه او گرم هم‌عنانی‌هاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2333

چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2555

شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کندراهرو را منزل نزدیک کاهل می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2703

می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شودمی‌کشد ناموس عالم هرکه آدم می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2863

زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد

Saib TabriziGhazal3 min