Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هر چند یار ما همه جا جلوه می کندنتوان دلیر گفت کجا جلوه می کند
Ghazal 4206زاهد هوای عالم بالا نمی کنداین رود خشک روی به دریا نمی کند
Ghazal 4208الفت به عاشقان سگ آن کو نمیکندوحشت رَم از طبیعت آهو نمیکند
Ghazal 4210در موج خیز غم دل آزاد نشکندجوهر طلسم بیضه فولاد نشکند
Ghazal 4214شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند
Ghazal 4215جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنندچون موج پشت دست به آب بقا زنند
Ghazal 4216آنها که در چمن قدح مل نمی زننددست نشاط در کمر گل نمی زنند
Ghazal 4219گر یوسف مرا به دو عالم بها کنندگرد کسادیم به نظر توتیا کنند
Ghazal 4220جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند
Ghazal 4223گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند
Ghazal 4229چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنندآیینه دار صبح امیدش نمی کنند
Ghazal 4230آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند
Ghazal 4239آن را که در جگر نفس آتشین بودخورشید آسمان وچراغ زمین بود
Ghazal 4243بیرون ز خود کسی که پی مدعا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود
Ghazal 4275صد شِکوه به جا ز دلم جوش میزندشرم حضور مانع اظهار میشود
Ghazal 4276گفتار صدق، مایهٔ آزار میشودچون حرف حق بلند شود دار میشود
Ghazal 4278از یاد وصل، دیده من سیر میشودمهتاب در پیاله من شیر میشود
Ghazal 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شودداغ کهن ز مشک ختا تازه می شود
Ghazal 4289بیروی دل گره ز زبان وا نمیشودطوطی ز پشت آینه گویا نمیشود
Ghazal 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد
Ghazal 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد
Ghazal 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسیدتا ریشه ام چو رشته به آب گهر رسید
Ghazal 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشیددام پری شکار به روی هوا کشد
Ghazal 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید
Ghazal 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داداین شیر مرا غوطه به دریای شکر داد
Ghazal 4329تا روشنی صدق به دل یار نگرددگفتار تو آیینه کردار نگردد
Ghazal 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟
Ghazal 4349هر شیشه دلی حوصله شور نداردعریان جگر خانه زنبورندارد
Ghazal 4358پروای خط آن عارض گلفام ندارداز سادگی این صبح غم شام ندارد
Ghazal 4360مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد