Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آن همت از کجاست که منزل یکی کنیمبا آن یگانه دو جهان دل یکی کنیم
Ghazal 5903وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم
Ghazal 5912هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم
Ghazal 5918در پله آغاز ز انجام گذشتیماز مصر برون نامده از شام گذشتیم
Ghazal 5924هرگز به خراش جگری شاد نگردیمگر تیشه شویم امت فرهاد نگردیم
Ghazal 5926مستانه سر شیشه می باز گشودیمدیگر در صد میکده راز گشودیم
Ghazal 5934ما فکر لباس و غم دستار نداریماندیشه سامان چو سر دار نداریم
Ghazal 5938تا در خم این کارگه شیشه گرانیمچون طفل در آیینه به حیرت نگرانیم
Ghazal 5942قسم به ساقی کوثر که از شراب گذشتمزباده شفقی همچو آفتاب گذشتم
Ghazal 5946چشم گشایش از خلق نبود به هیچ بابمدر بزم بیسوادان لب بسته چون کتابم
Ghazal 5956به وحشت ز دنیا سلامت گزیدمبه دامن کشیدن گل از خار چیدم
Ghazal 5961چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم
Ghazal 5964بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم
Ghazal 5967سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟خار و خس کی بر دل سیلاب می گردد گران؟
Ghazal 5973خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان
Ghazal 5980سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلاننیست چیزی غیر بوی گل غذای بلبلان
Ghazal 5982مبتلای آرزوی نفس را عاقل مخوانعنکبوت رشته طول امل را دل مخوان
Ghazal 5986با لب او کار دندان می کند سین سخنزین سبب کم حرف افتاده است آن شیرین دهن
Ghazal 6012به که غافل باشد آن سرو روان از خویشتنورنه خواهد گشت از غیرت نهان از خویشتن
Ghazal 6019پیش هر تلخی نریزم آبروی خویشتنمی خورم قند از شکست آرزوی خویشتن
Ghazal 6027می نشاند آن دهان تنگ را در خون سخنکار دندان می کند با آن لب میگون سخن
Ghazal 6028می شود نقل مجالس چون شود شیرین سخنهمچو خون پنهان نمی ماند چو شد رنگین سخن
Ghazal 6032باده با رندان صافی سینه می باید زدنحسن اگر داری در آیینه می باید زدن
Ghazal 6035تا به کی پوشیده از همصحبتان ساغر زدن؟در گره تا چند آب خویش چون گوهر زدن؟
Ghazal 6038چیست دانی عشقبازی، بی سخن گویا شدنچشم پوشیدن ز غیر حق، به حق بینا شدن
Ghazal 6043خانه سوز و آشیان پرداز می باید شدنبا نسیم صبح هم پرواز می باید شدن
Ghazal 6044در حضور بلبلان خاموش می باید شدنهمچو شاخ گل سراپا گوش می باید شدن
Ghazal 6050گر تو ای سرو روان خواهی هم آغوشم شدناز مروت نیست اول رهزن هوشم شدن
Ghazal 6053زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟کشته بسیارست، جان چند کس خواهی شدن؟
Ghazal 6061حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزنتا در دل می توان زد حلقه بر هر در مزن