Ghazal 6793

ندارم یاد خود را فارغ از عشق بلاجوییچو داغ لاله دایم در نظر دارم پریرویی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6797

روی دل با همه کس در همه جا داشته ایدر ته پرده نیرنگ چها داشته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6806

چه ثمر می‌دهد آن دل که نه آبش کردی؟به کجا می‌رسد آن پا که به خوابش کردی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6807

نیست چون صبح ترا جز نفس معدودیچه کنی چون دل شب تیره اش از هر دودی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6809

اگر از موج خطر چشم به ساحل داریدر دل بحر همان آینه در گل داری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6811

رخصت بوسه اگر از لب جامی داریتلخ منشین که عجب عیش مدامی داری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6812

هر کس از اهل نظر را به بیانی داریچشم بد دور که خوش تیغ زبانی داری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6824

چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟گذرد قافله عمر و تو غافل باشی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6832

از سر صدق اگر سینه خود چاک کنیفیض صبح از نفس پاک خود ادراک کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6843

عیش فرش است در آن محفل روح افزاییکه فتد شیشه می جایی و ساقی جایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6845

بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آیاگر ز خود نتوانی ز خانه بیرون آی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6848

ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردیستم به روز من و روزگار خود کردی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6849

اگر مقید کسب هوا نمی گردیحباب وار ز دریا جدا نمی گردی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6852

اگر سرای جهان در خور سزا بودیز خوان رزق شکر روزی هما بودی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6858

درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوریز نخل زندگی خویشتن ثمر نخوری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6861

اگر به جسم درین تیره خاکدان باشیتلاش کن که به دل فارغ از جهان باشی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6867

قدم برون مگذار از سرای درویشیکه مار گنج بود بوریای درویشی

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6875

مکش چو تنگدلان آه از پریشانیکه دل ز حق شود آگاه از پریشانی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6876

ز من مدار توقع سخن از انجمنیکه نیست باعث گفتار چشم خوش سخنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6899

من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ایآغوش باز در ره سیلاب کرده ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6901

تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ایصد مرغ دل اسیر به گلدام کرده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6902

بی پرده رو در آینه ما نکرده ایخود را چنان که هست تماشا نکرده ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6905

چون آب در لباس گل و خار بوده ایای یار ساده رو تو چه پرکار بوده ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6916

ای دل مرا به عالم امکان چه می بری؟دیوانه را به حلقه طفلان چه می بری؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6917

حیف است عمر صرف تماشا کند کسیچون باز بی شکار نظر وا کند کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6923

آن را که نیست ذوق وصال شکستگیدر دل خلد چو شیشه خیال شکستگی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6925

آسودگی مجو ز گرفتار زندگیسرگشتگی است گردش پرگار زندگی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6929

تا کی ز کف عنان توکل رها کنی؟از نقش پای راهروان رهنما کنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6930

تا کی ز جهل چاره حرص از طلب کنی؟از خارخار چند علاج جرب کنی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6933

بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنیدر سنگ اگر نظر کنی آیینه رو کنی

Saib TabriziGhazal1 min