Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به کوی عشق زاهد دشمن ناموس می گردداگر زاغ آید اینجا غیرت طاوس می گردد
Miscellaneous poem 273به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گرددخزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد
Miscellaneous poem 275زمین خشک، گلزار از می گلفام میگرددفلک بر مدعا گردش کند چون جام میگردد
Miscellaneous poem 277قضا تا نسخه کفر از خط جانانه می گیردجنون هم سر خط داغ از من دیوانه می گیرد
Miscellaneous poem 279نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازدکه مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد
Miscellaneous poem 281نفس را یاد رویش شعله بی باک می سازدنسیم زلفش از دل سینه ها را پاک می سازد
Miscellaneous poem 296کدامین سروقد از دامن محشر برون آمد؟که بی تابانه صد آه از لب کوثر برون آمد
Miscellaneous poem 297به قتل من چنان تیغش به استعجال می آمدکه از جوهر به گوش من صدای بال می آمد
Ghazal 297می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ماداغ دارد جام جم را کاسه زانوی ما
Miscellaneous poem 300دل سودایی من یار را اغیار می داندسر زانوی وحدت را سر بازار می داند
Miscellaneous poem 302دلم در سینه درس ناله مستانه میخواندبه طرز بلبل ناقوس در بتخانه میخواند
Ghazal 302ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازهادر میان مهر خاموشی گره آوازها
Miscellaneous poem 308به لب از شوق صدره بیش جان نامه می آیدکه حرفی از دهانش بر زبان خامه می آید
Miscellaneous poem 310مگر پروانه حرفی از کنار و بوس می گوید؟که شمع امشب سخن از پرده فانوس می گوید
Miscellaneous poem 317حسن خط پرده فهمیدن مضمون گرددکسی آگاه ز مضمون خطش چون گردد
Miscellaneous poem 321شوربختی ز دو چشم تر ما می باردتلخکامی ز لب ساغر ما می بارد
Miscellaneous poem 324نمک لعل تو کی چشمه حیوان دارد؟یوسف مصر کی این چاه زنخدان دارد؟
Miscellaneous poem 327با رخت آینه خوش عیش تمامی داردشانه با هر شکن زلف تو دامی دارد
Miscellaneous poem 328خنک آن دل که ز وسواس تمنا گذرددامن افشان چو نسیم از سر دنیا گذرد
Ghazal 331ز سرسبزی حیات جاودان بخشد تماشا رابه آب زندگی پرورده اند آن سرو بالا را
Ghazal 332به هر نوعی که می خواهد دلت بشکن دل ما راکه از مستان نمی گیرند خون جام و مینا را
Ghazal 335به خاموشی محیط معرفت کن جان گویا رابه جان بی نفس چون ماهیان کن سیر دریا را
Miscellaneous poem 337مصر روشن ز جمال مه کنعان نشودتا برافروخته از سیلی اخوان نشود
Miscellaneous poem 348لبش به ظاهر اگر حرف شکرین داردز خط سبز همان زهر در نگین دارد
Miscellaneous poem 349شراب روز دل لاله را سیه داردچه حاجت است به شاهد سخن چو ته دارد
Miscellaneous poem 351به حسن، خیرگی ما چه می تواند کرد؟به آفتاب، تماشا چه می تواند کرد؟
Miscellaneous poem 353ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کردگره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد
Miscellaneous poem 354سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خوردچو رشته غوطه به سرچشمه گهر می خورد
Ghazal 354نهان کرده است رویت در نقاب حشر جنت رافرو برده است فکر مصرع قدت قیامت را
Miscellaneous poem 356چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازدز گرد بالش خورشید متکا سازد