Ghazal 5289

بوالعجب مجموعه‌ها از کف به حسرت داده‌امحاصلِ عمرِ گرامی را به غارت داده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5290

از جنون، این عالَمِ بیگانه را گم کرده‌امآسمان‌سیرم زمینِ خانه را گم کرده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5294

بی‌تن خاکی چو نام نیکمردان زنده‌امسال‌ها شد این لباس عاریت را کنده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5305

می دود اشک یتیمی بس که بر رخساره امسینه چون کشتی به دریامی زند گهواره ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5308

نو خطان را بر سر نازآورد نظاره امزنگ از آیینه دل می برد نظاره ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5309

آسمان نیلگون را سبز کرد اندیشه‌امبیستون کان زمرد شد زآب تیشه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5311

چشم سوزن خیره گردد از صفای خرقه امبخته چون انجم شود گم در ضیای خرقه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5313

بس که باشد شکوه های آتشین در نامه امدود بر می آرد از بال سمندر نامه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5314

بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانه‌امجلوه مهتاب سیلاب است در ویرانه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5316

مومنی را می‌کند آزاد از قید فرنگهرکه می‌سازد درین محفل ز خود بیگانه‌ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5317

نیست از عزلت غباری بر دل دیوانه‌امدر بهاران از زمین سر بر نیارد دانه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5318

در نبندد چون کمان برروی مهمان خانه اممی ستاند چوب منع از دست دربان خانه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5322

بس که از نادیدنی دارد غبار آیینه اممی شمارد زنگ کلفت را بهار آیینه ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5323

کم نگردد میهمان از خانه چون آیینه امنیست قفلی بردر کاشانه چون آیینه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5327

از فروغ حسن گل درآشیان می سوختمماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5329

راه حرفی پیش ان لب چون سخن می خواستمبوسه واری جا درآن کنج دهن می خواستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5330

من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5331

گرچه در تعمیر جسمم غافل از دل نیستمدست در گل دارم اما پای در گل نیستم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5332

گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستمجوهر تیغم ز پیچ و تاب درهم نیستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5335

من حریف ننگ و عار بیوفایی نیستمبندبندم کن که من مرد جدایی نیستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5338

در غریبی گشت صرف نامجویی چون عقیقمشت خونی کز جگر گاه یمن برداشتم

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5340

یاد ایامی که رو برروی جانان داشتمآبرویی همچو شبنم در گلستان داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5341

گرچه زیر تیغ لنگردار مسکن داشتمپای چون کوه از گرانسنگی به دامن داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5342

یاد ایامی که پیش او وجودی داشتمدر حریم او ره گفت و شنودی داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5343

یاد ایامی که در دل خار خاری داشتمدر جگر چون لاله داغ گلعذاری داشتم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5344

گر به ملک بیخودی امید جامی داشتممی شدم بیرون ز خود چندان که پا می داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5345

از سر کوی تو گر عزم سفر می داشتممی زدم بر بخت خود پایی که بر می داشتم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5368

شست نقش انجم از افلاک مژگان ترمابر شد مستغنی از دریا ز آب گوهرم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5373

گر فروغ مهر تابان آب می آرد به چشمروی آتشناک او خوناب می آرد به چشم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5376

تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشماستخوانم توتیا شد، چند بار دل کشم

Saib TabriziGhazal1 min