Ghazal 520

چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مراگر شوم آب، ازین خاک گذر نیست مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 523

در بیابان طلب، راهبری نیست مراسر پرواز به باد دگری نیست مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 531

دل را به زلف حسن شمایل نمی دهمتا دل نمی دهند مرا دل نمی دهم

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 541

ما را به تو شد راهنما راهبر چشمچون اشک نگردیم چرا گرد سر چشم؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 543

دلبستگیی با دل بی کینه نداریمآن روز دل از ماست که در سینه نداریم

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 614

اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 636

رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 638

گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 643

پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنیمی توانی رام لیلی را ز استغنا کنی

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 673

هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 682

مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 719

شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مراباری دگر نماند درین آسیا مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 761

دود از نهاد خلق برآرد گزند ماافتد به کار شعله گره از سپند ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 835

از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان رامستی ز یاد بلبل برده است آشیان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 859

باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آبمی شود نور علی نور از فروغ ماهتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 876

از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتابزردرویی می کشد زان روی گلگون آفتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 939

چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 941

تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟دل ز دعوی شد سیاه آیینه محشر کجاست؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 969

نعمت الوان دنیا مایه دردسرستخون فاسد در بدن آهن ربای نشترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 977

عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 983

گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 991

هر نفس دولت طلبکار مقام دیگرستاین همای خوش نشین هر دم به بام دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 992

حسن بالادست را هر روزشان دیگرستشعله جانسوز را هر دم زبان دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1001

گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس استدیده کنعانیان را بوی پیراهن بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1006

گردش پرگار ما را حلقه مویی بس استمرکز سرگشتگی ها خال دلجویی بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1014

از زمین آرامش و از آسمان جولان خوش استنقطه پا بر جا خوش و پرگار سرگردان خوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1035

با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل استاز گره این رشته را کوتاه کردن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1076

شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من استهمچو اختر در دل شب، روز بازار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1077

لطف او با دیگران ناز و عتابش بر من استصحبت گرمش به اغیار و کبابش بر من است

Saib TabriziGhazal1 min