Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خون رغبت را به جوش آرد لب میگون توبوسه را آتش عنان سازد رخ گلگون تو
Ghazal 6473ای بهار آفرینش گرده سیمای تورشته جانها خس و خاشاک از دریای تو
Ghazal 6474ای قیامت پیش خیز قامت رعنای توفتنه آخر زمان ته جرعه صهبای تو
Ghazal 6478برنمی آید کسی با خوی یک پهلوی توهست یک پهلوتر از خواب جوانان خوی تو
Ghazal 6480دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجوآنچه شد در خانه گم از دامن صحرا مجو
Ghazal 6482عقده ای نگشود آزادی ز کارم همچو سروزیر بار دل سرآمد روزگارم همچو سرو
Ghazal 6485قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شوروزی آماده می خواهی برو غمخواره شو
Ghazal 6490در کهنسالی ز مرگ ناگهان غافل مشوبرگ چون شد زرد از باد خزان غافل مشو
Ghazal 6495نگردد بی صفا از خط لب گوهرنثار اوکه می شوید سیاهی را عقیق آبدار او
Ghazal 6501ندارد اختیار در گشودن باغبان توکه در را می گشاید جوش گل در گلستان تو
Ghazal 6505هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر اوچمن آرا کند از دامن گل بستر او
Ghazal 6509چشم را خیره کند پرتو زیبایی تومن و از دور تماشای تماشایی تو
Ghazal 6510چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجوگل بی خار ز خار سر دیوار مجو
Ghazal 6518زمین نشسته به خاک سیاه از غم توکبودپوش بو آسمان ز ماتم تو
Ghazal 6525مشو چو موج شلاین به هر کنار و بروکمند طول امل را فراهم آر و برو
Ghazal 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب توصد شاخ گل پیاده رود در رکاب تو
Ghazal 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تودر ساغر سهیل کند خون عقیق تو
Ghazal 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل توگلگونه همند جلال و جمال تو
Ghazal 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه توپیچ و خم بنفشه ز خط سیاه تو
Ghazal 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تواز بی بضاعتی خجلم از لقای تو
Ghazal 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزودل مشت خار و موجه دریاست آرزو
Ghazal 6561از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواهزینهار از ترک دنیا کردگان دنیا مخواه
Ghazal 6563تا ز خط پشت لب جان بخش جانان شد سیاهعالم روشن به چشم آب حیوان شد سیاه
Ghazal 6567صبح شد برخیز مطرب گوشمال ساز دهعیشهای شب پریشان گشته را آواز ده
Ghazal 6568این چه خورشیدست یارب از افق تابان شده؟کز تماشایش فلک یک دیده حیران شده
Ghazal 6572بی توام در دل شراب ناب می گردد گرهدر زمین تشنه من آب می گردد گره
Ghazal 6573در گلویم اشک رنگارنگ می گردد گرهکاروان در راههای تنگ می گردد گره
Ghazal 6576رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی استپنبه بر داغ پلنگ خشمگین بیجا منه
Ghazal 6579دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منهچون گل از هر شبنمی آیینه بر زانو منه
Ghazal 6580از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوهاز هلال تیشه ما آتشین چنگ است کوه