Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوهدست کوته دار چون فرهاد از ایذای کوه
Ghazal 6582صباحت آب در گلزارش از جوی گهربستهنزاکت رشته جان را بر آن موی کمر بسته
Ghazal 6588مگر در باغ راه جلوه جانانه افتاده؟که از مستی ز دست شاخ گل پیمانه افتاده
Ghazal 6592خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواهنفس سرد ز کام و دهن شیر مخواه
Ghazal 6593سرو من طرح نو انداختهای یعنی چه؟جامه را فاختهای ساختهای یعنی چه؟
Ghazal 6597به جان رسید دل روشنم ز بخت سیاهکند درازی شب عمر شمع را کوتاه
Ghazal 6599بمیر تشنه، منه پای بر کناره چاهکه خم کند قد استاده را نظاره چاه
Ghazal 6600چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاه
Ghazal 6606نه سرخ چهره خورشید را شفق کردهکه از خجالت روی تو خون عرق کرده
Ghazal 6607عرق به برگ گلت می دود شتاب زدهنگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟
Ghazal 6608ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شدهز هاله خوبی مه پای در رکاب شده
Ghazal 6609به هر کجا که خوری باده تن به خواب مدهبنای خانه ناموس را به آب مده
Ghazal 6611بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟به سنبل که سیه کرده چشم تر لاله؟
Ghazal 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمدهآه از نهاد چشمه حیوان برآمده
Ghazal 6633زلفی که بر آن طرف بناگوش فتادهشامی است که با صبح هم آغوش فتاده
Ghazal 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیدهاز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده
Ghazal 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله
Ghazal 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانهبه معنی بود نور آتش یگانه
Ghazal 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشتهایاز سگ خاموش گیر خاک غافل گشتهای
Ghazal 6657می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ایدر کشاکش داردم زورآزمای تازه ای
Ghazal 6680دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟در تنور سرد از بهر چه نان بندد کسی؟
Ghazal 6682شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسیهمچو موج اندیشه از دریا نمی دارد کسی
Ghazal 6694نیست نقشی دلپذیر عشق غیر از سادگیپیش صاحب فن نباشد فن به از افتادگی
Ghazal 6695شهره می سازد سخن را در جهان استادگیمی کند این آب روشن را روان استادگی
Ghazal 6697بی نیازست از دلیل و رهنما افتادگیمی رود منزل به منزل جاده با افتادگی
Ghazal 6701من گرفتم برنیارد موج شمشیر از نیاماز هوای خود خطر دارد حباب زندگی
Ghazal 6705کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟از رسیدن نیست مانع راه را خوابیدگی
Ghazal 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگیخانه پردازست چون سیل فنا دیوانگی
Ghazal 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگیگرد خاکستر نگیرد اخگر دیوانگی
Ghazal 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمیتا ز گلزار تو گستاخانه گلها چیدمی