Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در عشق اگر صادقی از قرب حذر کنچون آینه از دور قناعت به نظر کن
Ghazal 6426دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کنزنهار ازین دزد کمربسته حذر کن
Ghazal 6431هر چند به ظاهر چون روان در بدنم منچون معنی بیگانه غریب وطنم من
Ghazal 6440مکن منع تماشایی ز دیدنکه این گل کم نمی گردد به دیدن
Ghazal 6441رهن می ناب شد، جبه و دستار منرفت به باد فنا، خرمن پندار من
Ghazal 6442پاک کن از لوح جهان زنگ منتا برهد عشق تو از ننگ من
Ghazal 6444روز چگونه شب شود، زلف گشا که همچنینصبح سفید چون شود، خنده نما که همچنین
Ghazal 6452هر که را دل آب شد از روی آتشناک اوشبنم گلزار جنت گشت چشم پاک او
Ghazal 6459نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار توختم شد گیرندگی بر مصحف رخسار تو
Ghazal 6470می شود روشن چراغ از چهره رنگین توبیمی از کشتن ندارد شمع بر بالین تو
Ghazal 6475جوش غیرت می زند خون حنای پای توتا که بوسیده است گستاخانه جای پای تو؟
Ghazal 6477ای زبان شعله از زنهاریان خوی توشاخ گل لرزان ز رشک قامت دلجوی تو
Ghazal 6479نافه چین را گریبان پاره سازد موی توبوی پیراهن گره بندد به دامن بوی تو
Ghazal 6481نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو
Ghazal 6483رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرووقت قمری خوش که بر سرمی کشد، مینای سرو
Ghazal 6484محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شوخاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو
Ghazal 6491از نسیم ای ساکن بیت الحزن غافل مشوچشم می خواهی ز بوی پیرهن غافل مشو
Ghazal 6492بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشوگوهر بی قیمتی، سنگ ته دندان مشو
Ghazal 6493غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشوگر رهایی چشم داری غافل از روزن مشو
Ghazal 6494چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با اوچو برخیزد ز جا، از جای برخیزد زمین با او
Ghazal 6515عنان به طول امل داده ای دریغ از توبه کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو
Ghazal 6524چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دومرا ازین چه که عالم خراب شد هر دو؟
Ghazal 6526ز شرم قد بلند تو آب گردد سروبه زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو
Ghazal 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو
Ghazal 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای توعالم پُر است از تو و خالی است جای تو
Ghazal 6559حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاهشمع را فانوس از باد صبا دارد نگاه
Ghazal 6562از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواهاختیار از گوی عاجز در خم چوگان مخواه
Ghazal 6577بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منهتا نشویی دست از جان پای در دریا منه
Ghazal 6578بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منهآستین خشک را بر دیده های تر منه
Ghazal 6589شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکردهبه جسم نازکت بیماری چشمت اثر کرده