Ghazal 6910

آن را که هست گردش چشم غزاله‌ایدر کار نیست رطل گران و پیاله‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6912

ای جان به قید گنبد خضرا چگونه‌ای؟ای باده در شکنجه مینا چگونه‌ای؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6913

طفلی کز او مراست تمنای آشتیدارد به جنگ رغبت حلوای آشتی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6941

پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟خون در دل نگاه برای چه می کنی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6950

چون رشته به همواری اگر نام برآریاز گرد گریبان گهر سر بدر آری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6969

تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6989

کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 32

در زیر بار مهره گل نیست دست ماز اشک تاک سبحه کند می پرست ما

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 39

هر نگه صد کاسه خون می خوردتا به مژگان می رساند خویش را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 41

لعل از کان بدخشان، گوهر از عمان طلبگنج از ویران، حضور دل ز درویشان طلب

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 53

سرشته اند به دیوانگی سرشت مرانمی توان به قلم داد خوب و زشت مرا

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 304

طبیب پست فطرت خلق را رنجور می خواهدگدای دوربین فرزند خود را کور می خواهد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 517

گرچه خاکیم پذیرای دل و جان شده ایمچون زمین آینه حسن بهاران شده ایم

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 1406

مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1425

بی طراوت نشود سرو جوانی که تراستدر شکر خواب بهارست خزانی که تراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1426

اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1427

پرده شب بود ایام شبابی که مراسترگ سنگ است ز غفلت رگ خوابی که مراست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1476

هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1698

ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1893

وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2258

ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاستفتنه با نگاه او گرم هم‌عنانی‌هاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2703

می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شودمی‌کشد ناموس عالم هرکه آدم می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2863

زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2897

زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آردکه صیقل از دل آیینه جوهر بر نمی آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3111

تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشدزصد گوهر درین دریا یکی شهوار می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3317

هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3686

حجاب پرده چشم پرآب می‌گرددوگرنه دلبر ما بی‌نقاب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4725

از سعی، کار عشق شود خام بیشترپیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4810

باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیازاز دامن است شعله جواله بی نیاز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4858

از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش

Saib TabriziGhazal1 min