Ghazal 6324

خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6334

شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6342

به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6364

چند ای دل غمین به مداران گریستن؟عیب است قطره قطره ز دریا گریستن

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6397

دل می برد ز قند مکرر کلام مننی می کند به ناخن شکر کلام من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6403

شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6409

هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6416

صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6434

اشکی که از ندامت ریزند باده خوارانشیرازه نشاط است چون رشته های باران

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6435

دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهانامروز خوش قماشی ختم است بر صفاهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6438

ای خطت رهنمای سوختگانلب لعلت دوای سوختگان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6472

از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟پیش یکدیگر نظربازند سر تا پای تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6530

خطت که رفت در بغل هاله ماه ازوپوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6537

از بس که سرکش است قد چون نهال تودر آب هم نگون ننماید مثال تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6538

ای فتنه سایه پرور سرو روان تومه در کمند کاکل عنبرفشان تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6539

تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6603

به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6617

خط غبار گرد رخ یار آمدهخورشید حسن بر سر دیوار آمده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6639

دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6693

بندگی کردن پسندیده است با آزادگیسرو را خط امان شد از خزان استادگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6724

چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟ریشه تا کی در زمین عاریت محکم کنی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6741

مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستیچراغی بر سر بالین این بیمار بایستی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6775

به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقیمرا از دست غم بستان به یک پیمانه ای ساقی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6786

چرا از سینه ای آه سحر بیرون نمی آیی؟سبک چون تیغ ازین زیر سپر بیرون نمی آیی؟

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6790

مرا افکنده رخسار عرقناکش به دریاییکه دارد هر حبابش در گره طوفان خودرایی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6794

چهره را صیقلی از آتشِ می ساخته‌ایخبر از خویش نداری که چه پرداخته‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6802

دلربایانه دگر بر سر ناز آمده‌ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6804

نی خود را بشکن گر شکری می طلبیبرگ از خود بفشان گر ثمری می طلبی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6815

تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟چشمه خضر نهان در دل ظلمت سازی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6856

دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟چو لاله حرف جگرسوز در دهان داری

Saib TabriziGhazal2 min