Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شودبرگ کاهی چشم را مقراض بال و پر شود
Ghazal 2667هر سبکمغزی که غافل شد ز دل باطل شودکاه چون بیدانه گردد خرجِ آب و گِل شود
Ghazal 2683با وجود مرگ، کی هستی گوارا میشود؟تلخی ماتم کجا شیرین به حلوا میشود
Ghazal 2687گر به این دستور قد یار رعنا میشودناله بیتابی عاشق دوبالا میشود
Ghazal 2691محنت امروز، فردا جمله راحت میشوداشک خونین آب صحرای قیامت میشود
Ghazal 2700دل به تن یکرنگ چون گردید باطل میشودگوهر از گرد کسادی مهره گل میشود
Ghazal 2704هر چه در دل نقش بندد آدمی آن می شودخاک مجنون زود بازیگاه طفلان می شود
Ghazal 2709گر ز ریحان خواب بیدردان به سامان می شودخواب من آشفته زان خط چو ریحان می شود؟
Ghazal 2715سینهام از درد و داغ عشق روشن میشودآنچه زنگ دیگران، آیینهٔ من میشود
Ghazal 2725بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شوداین کمند ازشوخ چشمی خود بخود چین می شود
Ghazal 2736بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد
Ghazal 2759مشق هجران در کنار بحر می باید کشیدآه در بحر از خمار بحر می باید کشید
Ghazal 2778مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفیدزندگی بر طاق نسیان نه چو شد ابرو سفید
Ghazal 2790مرا آه سحر گرد از دل دیوانه می روبدکه جزبال سمندر گرداز آتشخانه می روبد؟
Ghazal 2794به زهر چشم بتوان کشت دشمن را چوکار افتدنمی خواهم که چشم من به چشم روزگار افتد
Ghazal 2802ز جوش مغز هردم از سرم دستار میافتدکف اندازد به ساحل بحر چون سرشار میافتد
Ghazal 2810ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچدزمین از سایه ام چون آسمان بر خویش می پیچد
Ghazal 2812مرا آه از خموشی در دل دیوانه می پیچدکه از بی روزنیها دود در کاشانه می پیچد
Ghazal 2814دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گرددکه مار از امتداد روزگاران اژدها گردد
Ghazal 2816بهار از روی گلرنگ تو با برگ و نوا گرددتو چون در جلوه آیی شاخ گل دست دعا گردد
Ghazal 2826سبکروحی که چون پروانه بر گرد سخن گرددنفس در سینه اش چون سوخت شمع انجمن گردد
Ghazal 2831سیه مست غرور از گفتگو هشیار کی گردد؟ره خوابیده از آواز پا بیدار کی گردد؟
Ghazal 2856مرا از حرفهای قالبی دل تنگ میگرددز عکس طوطیان آیینهام پرزنگ میگردد
Ghazal 2894خردکی رخت بتواند زموج می برون آرد؟سر از بحری به این شورش حبابی کی برون آرد؟
Ghazal 2905توانگر در دل از سامان خود آزارها داردبه قدر فلس، زیر پوست ماهی خارها دارد
Ghazal 2922به ذوقی تکیه بر شمشیر جسم لاغرم داردکه شبنم در کنار گل حسد بر بسترم دارد
Ghazal 2941دلی کز زلف او شیرازه جمعیتی داردشبش خوش باد کز دوران کمند وحدتی دارد
Ghazal 2993اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زدکف خاکی همان در چشم دنیا می توانم زد
Ghazal 2995جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟زعقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد
Ghazal 3012لبش از خنده دندان نما جان تازه می سازدشراب صبح جان می پرستان تازه می سازد