Ghazal 5116

افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5121

می پرستان در سر کوی مغان گردند جمعتیرهای راست در پیش نشان گردند جمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5122

در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمعتا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5124

روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمعدر دل شبها رگ ابر بهارم همچو شمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5130

قرار و صبر ندارند عاشقان سماعهمیشه بر سر کوچ است کاروان سماع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5131

ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمعکه خویش را نکند آب در گلستان جمع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5136

منم به نکهت خشکی ز بوستان قانعز وصل گل به خس و خار آشیان قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5138

دل مست حیرت و سر پرشور درسماعموسی به خواب بیخودی وطور درسماع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5143

دل چه باشد تا کسی از دلستان دارد دریغ؟عاشق از معشوق هیهات است جان دارد دریغ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5146

عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغقطره خود را ندارد از صدف نیسان دریغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5153

چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5157

تا شد از نیسان رهین منت احسان صدفشد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدف

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5158

گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5164

ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5165

زده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5168

هرکجا دلمرده‌ای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5171

پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5172

از پس صد پرده می تابد فروغ را ز عشقسرمه نتواند گرفتن راه برآواز عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5190

نقش و نگار مار بود سرنوشت خلقبا زهر کرده اند همانا سرشت خلق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5193

صبح قیامت بود چاک گریبان عشقشور دو عالم بود گرد نمکدان عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5195

از ملامتگر ندارد یوسف بی جرم، باکگرد تهمت پاک می سازد ز رخ دامان پاک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5197

زلف کافر کیش راز آزار دین چه باک ؟دل سیاهان را ز آه و ناله ونفرین چه باک ؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5209

زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاکهزار چشمه حیوان بود روان درخاک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5214

داده است بس که سینه صافم جلای اشکگردد به دیده آب مرا از صفای اشک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5226

می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگمی زند پیچ و خم موی بر آذر رگ سنگ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5230

آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگاز جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5235

عندلیب ما ندارد تاب استغنای گلمی شود دست و دل ما سرد از سرمای گل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5238

نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافلمحال است این که سوزن گردد از آهن ربا غافل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5242

تو و آوازه خوبی و من و زاری دلتو و بیماری چشم و من و بیماری دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5244

من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغولبادل جمع شوم چون به تو تنها مشغول

Saib TabriziGhazal1 min