Ghazal 5375

سرو چون با آن قد استاده می آید به چشمسایه در زیر پا افتاده می آید به چشم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5381

با تجرد چون مسیح آزار سوزن می کشممی کشد سرازگریبان زآنچه دامن می کشم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5382

رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشمخویش را در گوشه آن چشم جادو می کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5387

با زبان گندمین از بینوایی فارغمخوشه ای دارم که از خرمن گدایی فارغم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5393

یوسفستان گشت دنیا از نظر پوشیدنمیک گل بی خار شد عالم زدامن چیدنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5403

جرأتی کو تا تماشای گلستانش کنمچشم حیران را سفال خط ریحانش کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5404

من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنمچون نسیم خوش نشین هردم زمینی خوش کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5409

رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنمپایکوبان کوه را در دامن هامون کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5413

گر کند آن بیوفا از من جدایی، چون کنممن که از اهل وفایم بیوفایی چون کنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5421

گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان می‌کنمترک سر زین رهگذر بر خویش آسان می‌کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5422

چشم می‌پوشم نظر بر روی جانان می‌کنمدر وصال از دوربینی مشق هجران می‌کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5424

پرده شرم حجاب امروز یک سو می کنمبا نقاب بی مروت کاریکرو می کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5426

چند از غفلت به عیب دیگران گویاشومسرمه ای کو تا به عیب خویشتن بینا شوم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5433

از حجاب عشق محروم از گل روی توییمورنه ما صد پیرهن محرم‌تر از بوی توییم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5436

ما رگ جان را به آن زلف پریشان بسته ایمپیچ و تاب زلف او را بر رگ جان بسته ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5440

ما چو موج خوش عنان در بحر و بر افتاده ایمنیستیم آتش ولی در خشک و تر افتاده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5446

عشق را در تنگنای سینه پنهان کرده‌ایمشور محشر را حصاری در نمکدان کرده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5450

چهره از عشق جوانان ارغوانی کرده ایمشوخ چشمی بین که در پیری جوانی کرده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5451

ما که سطر کهکشان از لوح گردون خوانده ایمدر خط دیوانی زنجیر، عاجز مانده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5462

در دل صد پاره عیش جاودان پوشیده ایمنوبهار خویش در برگ خزان پوشیده ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5463

ما ز شغل آب و گل آیینه را پرداختیمخانه سازی را به خودسازی مبدل ساختیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5464

ما نفس بر لب به صد رنج و تعب می آوریمپیر می گردیم تا روزی به شب می آوریم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5465

از شکست آرزو قند مکرر می خوریمبر لب خود خاک می مالیم و شکر می خوریم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5485

در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستمز هر ناخن هلال عید دیگر بود در دستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5491

اگرچه بی ثمر مانند سرو و بید و شمشادمزسنگ کودکان آسوده از پیوند آزادم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5503

به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردمنیم نگهت که از گل در پریشانی جدا گردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5504

پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردمدل از دنبال من گردد من از دنبال دل گردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5507

به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردمکه از لب تشنگی سیراب چون تبخال می گردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5508

ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردمز خاموشی گران چون گوهر سنجیده می گردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5509

به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردماگر خود در نیابم یک زمان دیوانه می گردم

Saib TabriziGhazal1 min