Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خط از لب لعل گهرافشان تو گل کردیا خضر ز سرچشمه حیوان تو گل کرد
Ghazal 4369رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کردنظاره زلف تو پریشان نظرم کرد
Ghazal 4382گل مرتبه عارض جانانه نگیردجای لب ساقی لب پیمانه نگیرد
Ghazal 4383سرگرم تو با کشمکش دار نسازداین نقطه سرگشته به پرگارنسازد
Ghazal 4387تیغ تو می وساقی وپیمانه من شدهر زخم نمایان در میخانه من شد
Ghazal 4395شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد
Ghazal 4396با کعبه پرستار ترا کار نباشدآیینه ما روی به دیوار نباشد
Ghazal 4397تا چنددلت برمن مهجور نبخشدتا کی نگهت برنگه دور نبخشد
Ghazal 4409حکم است که کار شب آدینه بسازندکار خرد از باده دیرینه بسازند
Ghazal 4410از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند
Ghazal 4416آنها که نظرباز به نو خط پسرانندبی چشم بداز جمله بالغ نظرانند
Ghazal 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود
Ghazal 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید
Ghazal 4430تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید
Ghazal 4434از سفره قسمت لب نانش لب گورستدندان حریصی که به صد سال برآید
Ghazal 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید
Ghazal 4445یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید
Ghazal 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنمایدافسانه چه با دولت بیدار نماید
Ghazal 4451فارغ بود از افسر زرین سر خورشیدکز شعشعه خویش بود افسر خورشید
Ghazal 4452طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید
Ghazal 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گرددچون مور پر برآردعمرش تمام گردد
Ghazal 4461سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد
Ghazal 4463هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد
Ghazal 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد
Ghazal 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد
Ghazal 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید
Ghazal 4479سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد
Ghazal 4488نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیردچگونه این می بیرنگ رنگ جام نگیرد
Ghazal 4493بغیر خط که ز روی لطیف یار برآیدز آب آینه نشنیده کس غبار برآید
Ghazal 4503از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید