Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر تشنه اسراری پیش آر شراب اولگر گنج همی خواهی می گرد خراب اول
Ghazal 5276عاشق صادق نمی دارد تمناهای خامتخم انجم در زمین صبح می سوزد تمام
Ghazal 5285روزگاری شد ز چشم اعتبار افتادهامچون نگاه آشنا از چشم یار افتادهام
Ghazal 5289بوالعجب مجموعهها از کف به حسرت دادهامحاصلِ عمرِ گرامی را به غارت دادهام
Ghazal 5290از جنون، این عالَمِ بیگانه را گم کردهامآسمانسیرم زمینِ خانه را گم کردهام
Ghazal 5294بیتن خاکی چو نام نیکمردان زندهامسالها شد این لباس عاریت را کندهام
Ghazal 5305می دود اشک یتیمی بس که بر رخساره امسینه چون کشتی به دریامی زند گهواره ام
Ghazal 5308نو خطان را بر سر نازآورد نظاره امزنگ از آیینه دل می برد نظاره ام
Ghazal 5309آسمان نیلگون را سبز کرد اندیشهامبیستون کان زمرد شد زآب تیشهام
Ghazal 5311چشم سوزن خیره گردد از صفای خرقه امبخته چون انجم شود گم در ضیای خرقه ام
Ghazal 5313بس که باشد شکوه های آتشین در نامه امدود بر می آرد از بال سمندر نامه ام
Ghazal 5314بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانهامجلوه مهتاب سیلاب است در ویرانهام
Ghazal 5316مومنی را میکند آزاد از قید فرنگهرکه میسازد درین محفل ز خود بیگانهام
Ghazal 5317نیست از عزلت غباری بر دل دیوانهامدر بهاران از زمین سر بر نیارد دانهام
Ghazal 5318در نبندد چون کمان برروی مهمان خانه اممی ستاند چوب منع از دست دربان خانه ام
Ghazal 5322بس که از نادیدنی دارد غبار آیینه اممی شمارد زنگ کلفت را بهار آیینه ام
Ghazal 5323کم نگردد میهمان از خانه چون آیینه امنیست قفلی بردر کاشانه چون آیینه ام
Ghazal 5327از فروغ حسن گل درآشیان می سوختمماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم
Ghazal 5329راه حرفی پیش ان لب چون سخن می خواستمبوسه واری جا درآن کنج دهن می خواستم
Ghazal 5330من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم
Ghazal 5331گرچه در تعمیر جسمم غافل از دل نیستمدست در گل دارم اما پای در گل نیستم
Ghazal 5332گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستمجوهر تیغم ز پیچ و تاب درهم نیستم
Ghazal 5338در غریبی گشت صرف نامجویی چون عقیقمشت خونی کز جگر گاه یمن برداشتم
Ghazal 5340یاد ایامی که رو برروی جانان داشتمآبرویی همچو شبنم در گلستان داشتم
Ghazal 5341گرچه زیر تیغ لنگردار مسکن داشتمپای چون کوه از گرانسنگی به دامن داشتم
Ghazal 5342یاد ایامی که پیش او وجودی داشتمدر حریم او ره گفت و شنودی داشتم
Ghazal 5343یاد ایامی که در دل خار خاری داشتمدر جگر چون لاله داغ گلعذاری داشتم
Ghazal 5344گر به ملک بیخودی امید جامی داشتممی شدم بیرون ز خود چندان که پا می داشتم
Ghazal 5345از سر کوی تو گر عزم سفر می داشتممی زدم بر بخت خود پایی که بر می داشتم
Ghazal 5368شست نقش انجم از افلاک مژگان ترمابر شد مستغنی از دریا ز آب گوهرم