Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است
Ghazal 111دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را
Miscellaneous poem 115مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاستکمند وحدت من چارموجه دریاست
Miscellaneous poem 116سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست
Miscellaneous poem 117ترا که پنبه گوش شعور سیماب استنفس کشیدن محشر فسانه خواب است
Ghazal 118غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مرا
Miscellaneous poem 121ترا که خط بناگوش ابجد نازستچه وقت توبه حسن کرشمه پردازست؟
Miscellaneous poem 126هزار گرگ هوس در کمین عصمت توستچه وقت رفتن صحرا و سیر و صحبت توست؟
Ghazal 131نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا
Miscellaneous poem 132جز نام تو بر لوح دلم هیچ رقم نیستدر نامه ما یک سر مو سهو قلم نیست
Miscellaneous poem 133ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیستروزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست
Miscellaneous poem 134در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیستدر عالم حیرت ز تماشا خبری نیست
Ghazal 135عشقِ پنهان باعثِ روشنروانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا
Miscellaneous poem 137ای دل بی درد، آزادی بس استاین همه آزار ما دادی بس است
Miscellaneous poem 139سرکشم ز ابر بهاری گذشته استشراب من از خوشگواری گذشته است
Miscellaneous poem 142زهرست بی تبسم شیرین شراب تلخبا بخت شور چند توان خورد آب تلخ
Miscellaneous poem 144زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهادخط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد
Ghazal 146شد مسلسل بوی گل، زنجیر میباید مرابند لنگرداری از تدبیر میباید مرا
Miscellaneous poem 157موج خطر سفینه اهل توکل استدر رهگذار راست روان تیغ کج پل است
Miscellaneous poem 163زلفت که همچو شام غریبان گرفته استصبح نشاط در ته دامان گرفته است
Miscellaneous poem 164از سرد مهری آتش شوقم فسرده استروغن تلف مکن به چراغی که مرده است
Miscellaneous poem 172عشق ترا به رونق ما احتیاج نیستاین برق را به مشت گیا احتیاج نیست
Ghazal 177شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا
Ghazal 181باعثِ آزار شد ترکِ دلآزاری مراتختهٔ مشقِ حوادث کرد همواری مرا
Ghazal 196نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را
Ghazal 197گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته رانور می بارد ز سیما این چراغ کشته را
Miscellaneous poem 200وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشدماجرای دل به زلف او به کوتاهی کشد
Miscellaneous poem 207از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماندچشم بلبل در پی آن طره دستار ماند
Ghazal 207می کند پامال، تن آخر دل آسوده رامی شود دامن کفن این پای خواب آلوده را
Miscellaneous poem 228خطش خورشید را در دامگاه هاله می آردرخ او جام می را در لباس لاله می آرد