Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
(شکست حال پریشان ما چه فایده دارد؟خرابی دل ویران ما چه فایده دارد؟)
Miscellaneous poem 451همت عالی نظر به پست نداردخانه گردون غم نشست ندارد
Miscellaneous poem 454طالع ما عیش را غم می کندسور را همچشم ماتم می کند
Ghazal 454ز خط سبز شد فیروزه ای لعل نگار ماجواهر سرمه ای می خواست چشم اشکبار ما
Miscellaneous poem 458خار پیراهن مشو آسودگان خاک راتا پس از مردن نگردد بر تنت هر موی مار
Miscellaneous poem 459غم مرا در جان بی حاصل نمی گیرد قرارجغد از وحشت درین منزل نمی گیرد قرار
Miscellaneous poem 463نوازش می کند بی حاصلان را آسمان کمتربه نخل بی ثمر دارد توجه باغبان کمتر
Ghazal 465مدار از منزلآرایان طمع معماری دلهاکه وسعت رفت از دست و دل مردم به منزلها
Miscellaneous poem 470سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوزخورشید از عذار تو حیرت کند هنوز
Miscellaneous poem 471چون مسیحا فرد شو دل زنده جاوید باشسوزن از خود دور کن در دیده خورشید باش
Ghazal 470ز خرمن صلح کن با دانهای از دوربینیهاکه میسازد زبان برق کوته خوشهچینیها
Miscellaneous poem 472مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباشپادشاه عالمی، در حکم استغنا مباش
Miscellaneous poem 473یوسف من از زلیخا مشربان دامن بکشسر به کنعان حیا چون بوی پیراهن بکش
Miscellaneous poem 474سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنشدست برده است از ید بیضا بیاض گردنش
Miscellaneous poem 475کاکل او درهم است از شورش سودای خویشاز پریشانی ندارد زلف او پروای خویش
Miscellaneous poem 478آه کان سرو گل اندام ز رعنایی هاجامه را فاخته ای کرده که نشناسندش
Miscellaneous poem 486هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاصهر که بیرون رفت از عالم، ز عالم شد خلاص
Ghazal 486می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را
Miscellaneous poem 490بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گلدر جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل
Ghazal 489چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا
Ghazal 493کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟چرخ یک حلقه بود زلف چو زنجیر ترا
Ghazal 496باغبان در نگشوده است گلستان ترابو نکرده است صبا سیب زنخدان ترا
Ghazal 500هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را
Miscellaneous poem 505ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریمچین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم
Ghazal 504چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود رابر هوا پای بنه، تخت روان کن خود را
Miscellaneous poem 507ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستمتو با اغیار خوش بنشین که من بار سفر بستم
Ghazal 506نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش راخار و خس بستر سنجاب بود آتش را
Miscellaneous poem 511نمی کردم به نیرنگ خزان ترک وفاداریاگر روی دلی از غنچه این باغ می دیدم
Ghazal 511عشق سازد ز هوس پاک دل آدم رادزد چون شحنه شود امن کند عالم را
Miscellaneous poem 523برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیمبه عالمی که در او رنگ نیست چنگ زدیم