نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش راخار و خس بستر سنجاب بود آتش را

بهره از عمر بود تیره روانان را بیشزودتر جذب کند خاک می بی غش را

خوابش از بستر بیگانه پریشان نشودهر که در زندگی از خاک کند مفرش را

چشم بر شست تو دارند غزالان حرمخالی از تیر به بازیچه مکن ترکش را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به جز از جاذبه مهر و محبت صائبکیست از خانه برون آورد آن سرکش را؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets