Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را
Miscellaneous poem 490بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گلدر جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل
Ghazal 493کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟چرخ یک حلقه بود زلف چو زنجیر ترا
Ghazal 500هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را
Ghazal 503راه خوابیده رسانید به منزل خود رانرساندی تو گرانجان به در دل خود را
Miscellaneous poem 505ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریمچین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم
Miscellaneous poem 507ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستمتو با اغیار خوش بنشین که من بار سفر بستم
Ghazal 506نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش راخار و خس بستر سنجاب بود آتش را
Miscellaneous poem 511نمی کردم به نیرنگ خزان ترک وفاداریاگر روی دلی از غنچه این باغ می دیدم
Ghazal 511عشق سازد ز هوس پاک دل آدم رادزد چون شحنه شود امن کند عالم را
Ghazal 514تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مراتریِ بدگهران عالمِ آب است مرا
Miscellaneous poem 523برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیمبه عالمی که در او رنگ نیست چنگ زدیم
Miscellaneous poem 524کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟به راه دام تو در خاک چند دام کنیم؟
Miscellaneous poem 527صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنمدر خون صد بهار روم تا خزان کنم
Ghazal 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مراچشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا
Miscellaneous poem 539گرم نصیحت دل دیوانه خودیمسنگیم و در کمینگه پیمانه خودیم
Ghazal 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرانظر از جمع به شمع است چو پروانه مرا
Ghazal 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان راچه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟
Ghazal 545شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون راموج بال و پر رفتار شود جیحون را
Miscellaneous poem 549از نصیحت دم مزن با خاطر افگار منکز دوای تلخ بدخوتر شود بیمار من
Miscellaneous poem 551نیست غیری در حریم دیده نمناک مننام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من
Ghazal 554نشد از روی تو سیراب نظر آینه راشرم رخسار تو خون کرد جگر آینه را
Miscellaneous poem 557به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدنکه بی شرمی است گل در پیش چشم باغبان چیدن
Miscellaneous poem 558بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
Miscellaneous poem 561راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرونگل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون
Ghazal 560هست پیوسته به دریای کرم گوهر ماچه کند خشکی عالم به دماغ تر ما؟
Miscellaneous poem 562نگه از چشم کبود تو چه خوش می آیدیوسف از نیل به این آب نیاید بیرون
Miscellaneous poem 563ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن
Ghazal 562گرچه از درد خزانی شده رخساره مامی توان چید گل از سینه صد پاره ما
Ghazal 563تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟که رگ ابر بهارست رگ و ریشه ما