Ghazal 825

ای خانه زنبور ز فکر تو جگرهاآیینه حیرت ز جمال تو نظرها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 850

شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 854

غم آتشین عذاران نه چنان برشت ما راکه ز خاک بردماند نفس بهشت ما را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 860

از لطافت بس که دارد چهره او آب و تابآفتابی می شود رنگش ز سیر ماهتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 862

حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتابمی دواند ریشه در دل از رگ تلخی شراب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 863

صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتابتا به روی دولت بیدار برخیزم ز خواب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 866

گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آباز ته دل وصل دریا در نظر می دارد آب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 871

در محیط عشق باشد از سر پر خون حبابباشد این دریای خون آشام را گلگون حباب

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 879

چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتابهست با رویش خجل از خودنمایی آفتاب

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 882

چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خوابهر چه هر کس در نظر دارد، همان بیند به خواب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 885

بی قراران را ازان یکتای بی همتا طلبچون شود از دشت غایب سیل در دریا طلب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 894

تو که بی پرده رخ خود ننمایی در خوابچه خیال است به آغوش من آیی در خواب؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 906

ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شرابتوان مقام مرا یافتن به بوی شراب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 913

از اشک بلبل است رگ تلخی گلابنادان کند حواله ز غفلت به آفتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 918

صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شبچون باد، سرسری مگذر از نقاب شب

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 922

طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیاتشعله جواله باشد گردش جام حیات

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 923

عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساختشمع در فانوس کار یک جهان پروانه ساخت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 930

باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 933

چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریختمی تواند از نگاهی رنگ صد میخانه ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 934

روی از عالم بگردان گر لقا می بایدتبگسل از کونین اگر زلف دو تا می بایدت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 935

گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاستچون عصای موسوی در خوردن غم اژدهاست

Saib TabriziGhazal5 min
Ghazal 938

در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاستگرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 950

از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماستسر به زیر انداختن چون بید مجنون بار ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 953

جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماستمطرب ما همچو دریا سینه پرجوش ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 960

درد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 964

حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 966

دوربین خونین جگر از نظم احوال خودستروز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 967

رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 969

نعمت الوان دنیا مایه دردسرستخون فاسد در بدن آهن ربای نشترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 974

روز ما با شب یکی زان آفتاب انورستزنگ این آیینه از تردستی روشنگرست

Saib TabriziGhazal1 min