Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
همت عالی نظر به پست نداردخانه گردون غم نشست ندارد
Miscellaneous poem 454طالع ما عیش را غم می کندسور را همچشم ماتم می کند
Miscellaneous poem 458خار پیراهن مشو آسودگان خاک راتا پس از مردن نگردد بر تنت هر موی مار
Miscellaneous poem 459غم مرا در جان بی حاصل نمی گیرد قرارجغد از وحشت درین منزل نمی گیرد قرار
Miscellaneous poem 463نوازش می کند بی حاصلان را آسمان کمتربه نخل بی ثمر دارد توجه باغبان کمتر
Miscellaneous poem 470سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوزخورشید از عذار تو حیرت کند هنوز
Miscellaneous poem 471چون مسیحا فرد شو دل زنده جاوید باشسوزن از خود دور کن در دیده خورشید باش
Miscellaneous poem 472مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباشپادشاه عالمی، در حکم استغنا مباش
Miscellaneous poem 473یوسف من از زلیخا مشربان دامن بکشسر به کنعان حیا چون بوی پیراهن بکش
Miscellaneous poem 474سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنشدست برده است از ید بیضا بیاض گردنش
Miscellaneous poem 475کاکل او درهم است از شورش سودای خویشاز پریشانی ندارد زلف او پروای خویش
Ghazal 474چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟که هر موج خطر قفلی است بر گنجینه دریا
Miscellaneous poem 478آه کان سرو گل اندام ز رعنایی هاجامه را فاخته ای کرده که نشناسندش
Ghazal 484نیست در دیده ما منزلتی دنیا راما نبینیم کسی را که نبیند ما را
Miscellaneous poem 486هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاصهر که بیرون رفت از عالم، ز عالم شد خلاص
Ghazal 486می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را
Miscellaneous poem 490بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گلدر جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل
Ghazal 500هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را
Ghazal 503راه خوابیده رسانید به منزل خود رانرساندی تو گرانجان به در دل خود را
Miscellaneous poem 505ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریمچین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم
Miscellaneous poem 507ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستمتو با اغیار خوش بنشین که من بار سفر بستم
Miscellaneous poem 511نمی کردم به نیرنگ خزان ترک وفاداریاگر روی دلی از غنچه این باغ می دیدم
Ghazal 511عشق سازد ز هوس پاک دل آدم رادزد چون شحنه شود امن کند عالم را
Ghazal 514تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مراتریِ بدگهران عالمِ آب است مرا
Ghazal 521دل مقید به شکرزار هوس نیست مرارشته حرص به پا همچو مگس نیست مرا
Miscellaneous poem 523برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیمبه عالمی که در او رنگ نیست چنگ زدیم
Miscellaneous poem 524کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟به راه دام تو در خاک چند دام کنیم؟
Ghazal 525آن که سوز جگر و دیده تر داد مراهمچو شمع از تن خود زاد سفر داد مرا
Miscellaneous poem 527صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنمدر خون صد بهار روم تا خزان کنم
Ghazal 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مراچشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا