Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟به راه دام تو در خاک چند دام کنیم؟
Ghazal 525آن که سوز جگر و دیده تر داد مراهمچو شمع از تن خود زاد سفر داد مرا
Miscellaneous poem 527صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنمدر خون صد بهار روم تا خزان کنم
Ghazal 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مراچشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا
Miscellaneous poem 539گرم نصیحت دل دیوانه خودیمسنگیم و در کمینگه پیمانه خودیم
Ghazal 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان راچه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟
Ghazal 545شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون راموج بال و پر رفتار شود جیحون را
Miscellaneous poem 548درگذشت از خاکساری دشمن از آزار منشد حصار عافیت کوتاهی دیوار من
Miscellaneous poem 549از نصیحت دم مزن با خاطر افگار منکز دوای تلخ بدخوتر شود بیمار من
Miscellaneous poem 551نیست غیری در حریم دیده نمناک مننام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من
Ghazal 554نشد از روی تو سیراب نظر آینه راشرم رخسار تو خون کرد جگر آینه را
Ghazal 555چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟پیش دجال کشم مایده عیسی را
Miscellaneous poem 557به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدنکه بی شرمی است گل در پیش چشم باغبان چیدن
Miscellaneous poem 558بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
Miscellaneous poem 561راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرونگل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون
Miscellaneous poem 562نگه از چشم کبود تو چه خوش می آیدیوسف از نیل به این آب نیاید بیرون
Ghazal 561حلقه هر در باغی نشود دیده ماباغ دربسته بود دیده پوشیده ما
Miscellaneous poem 563ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن
Ghazal 562گرچه از درد خزانی شده رخساره مامی توان چید گل از سینه صد پاره ما
Ghazal 563تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟که رگ ابر بهارست رگ و ریشه ما
Ghazal 565آب حیوان زند آب در میخانه مامی گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما
Ghazal 566سیل را گنج شمارد دل ویرانه مابرق را تنگ در آغوش کشد دانه ما
Miscellaneous poem 568می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاهنور می بارد ز روی آفتاب صبحگاه
Miscellaneous poem 574ازان رخسار حیرت آفرین تا پرده واکردیمرا چون دیده قربانیان بی مدعا کردی
Ghazal 576به محفل تو که خاموش بود سپند آنجاکراست زهره که سازد صدا بلند آنجا؟
Miscellaneous poem 578بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Ghazal 580خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجاگرفت دامن آن یار دلنواز اینجا
Miscellaneous poem 584غافل ز سیر عالم انوار مانده ایدر عقده بزرگی دستار مانده ای
Miscellaneous poem 585در گریه چشم افشک فشان را ندیده ایفصل بهار لاله ستان را ندیده ای
Miscellaneous poem 593تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی