Ghazal 6869

ز عشق شد همه غم های بی شمار یکییکی هزار شد چون شود هزار یکی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6877

چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنیرخ لطیف چو گلرنگ از شراب کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6883

دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟به مفت یوسف خود را به کاروان چه دهی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6884

همین نه در نظر ای سیمبر نمی آییز سرکشی تو به اندیشه درنمی آیی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6885

فکنده شور محبت مرا به صحراییکه موج می زند از هر کنار دریایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6890

ای آن که دل به دولت بیدار بسته ایدر راه برق، سد خس و خار بسته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6891

از زهر چشم، چشم من زار بسته ایراه عیادت از چه به بیمار بسته ای؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6892

طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایبرخاست شور حشر و تو کاهل نشسته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6893

ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6894

روی زمین به زلف معنبر گرفته ایبا این سپه چه ملک محقر گرفته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6903

دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ایچون خار و خس تپانچه سیلاب خورده ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6911

ای شمع طور از آتش حسنت زبانه‌ایعالم به دور زلف تو زنجیرخانه‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6915

ای حسن خط ز مصحف روی تو آیتیاز خوبی تو قصه یوسف حکایتی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6926

صائب ز طول بیش بود عرض راه تواز مستی این چنین که به هر سوی مایلی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6935

دایم ستیزه با دل‌افگار می‌کنیبا لشکر شکسته چه پیکار می‌کنی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6946

دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهیدلدار را بود ز دل زار آگهی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6958

ظلم است که درمان خود از درد ندانیقدر دل گرم و نفس سرد ندانی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6960

در سینه عشاقی و از سینه جداییچون صورت آیینه ز آیینه جدایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6962

ما صلح نمودیم ز گلزار به بوییچشمی چو عرق آب ندادیم ز رویی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6966

به روی گرم اگر تابنده باشیچراغ مردم بیننده باشی

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6967

اگر دل از علایق کنده باشیبه منزل بار خود افکنده باشی

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6968

اگر بی پرده خود را دیده باشیگل از فردوس اینجا چیده باشی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6975

اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلیبازیچه ای است عشرت از رهگذار طفلی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6976

از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانیخار و خسی است پیشش اسباب زندگانی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6978

یا غمم را شمار بایستییا جهان غمگسار بایستی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6981

نمی آید از من دگر بردباریدو دست من و دامن بی قراری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6984

تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6990

پا به ادب نه که زخم خار نیابیبار به دلها منه که بار نیابی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6991

مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6992

ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ایدر پای شمعت آسمان پرسوخته پروانه‌ای

Saib TabriziGhazal1 min