Ghazal 4499

دامن دشت عدم گیاه نداردوای بر آن کس که زاد راه ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4555

زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگارکزکجی بیش است عیب راستی در تیرمار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4666

ناله‌ای از ته دل کرد سپند آخر کارسوخت خود را و برون خوست ز بند آخر کار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4725

از سعی، کار عشق شود خام بیشترپیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4744

هرچند جهانسوز بود جلوه دلداراین شعله دو بالاشود از جامه گلنار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4777

دل مکدر ز غم یار نگردد هرگزاز پری شیشه گرانبار نگردد هرگز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4810

باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیازاز دامن است شعله جواله بی نیاز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4858

از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4884

چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4888

عقل اگر از سرپرد زاغ جگر خواری مباشمغز اگر بیجا شود آشفته دستاری مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5111

در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5210

کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5227

پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده استمی کند جلوه موج می احمررگ سنگ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5333

شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستماخگر دل زنده ام محتاج دامان نیستم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5355

شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتماز سبک مغزی گرانسنگ است خواب غفلتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5396

مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنمنیش بیداری به چشم خواب غفلت می زنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5550

نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارمندارم هیچ اگر در کف خط آزادیی دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5595

نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویمسفیدی می کند راه فنا از هر سر مویم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5855

از آه دام موج به دریا فکنده ایماز اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5863

در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6060

با توانایی به اهل فقر استغنا مزنعاجزان را دستگیری کن، به دولت پا مزن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6066

روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6226

سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کندل خود را مصفا از شراب لایزالی کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6366

امروز رخ نشسته به خون جگر سخناز صلب خامه آمده با چشم تر سخن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6444

روز چگونه شب شود، زلف گشا که همچنینصبح سفید چون شود، خنده نما که همچنین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6696

سرفرازی را نباشد جنگ با افتادگیدولت خورشید را دارد بپا افتادگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6819

در سر مرده دلان شور ندیده است کسینفس گرم ز کافور ندیده است کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6868

ازان همیشه بود تازه روی درویشیکه متصل به محیط است جوی درویشی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6969

تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1798

بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست

Saib TabriziGhazal2 min