Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
فکر حاصل ره ندارد در دل آزاده امتخم خال عیب باشد در زمین ساده ام
Ghazal 5291ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده امچون کنم در خانه دل آنچه بود آورده ام
Ghazal 5297تا نظر از عارض گلفام او پوشیدهامخار در چشمم اگر روی فراغت دیدهام
Ghazal 5300گاهگاه از دیده عبرت با دنیا دیدهامکی به این هنگامه از بهر تماشا دیدهام
Ghazal 5301آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده امنور بیداری همین در چشم کوکب دیده ام
Ghazal 5302عشرت روی زمین در بردباری دیده امنقش پایم نقش خود در خاکساری دیده ام
Ghazal 5303تا ز می قانع به خوناب جگر گردیده امسرخ رو از باده بی درد سر گردیده ام
Ghazal 5310بر دل نازک گرانی میکند اندیشهامسنگ میگردد ز ناسازی پری در شیشهام
Ghazal 5315از سواد شهر وحشت میکند دیوانهاممیکشد از لفظ دامن معنی بیگانهام
Ghazal 5326زان لب جان بخش با خط معنبر ساختممن به ظلمت ز آب حیوان چون سکندر ساختم
Ghazal 5328از هوای تر بر افروزد چراغ عشرتمرشته باران بود شیرازه جمعیتم
Ghazal 5335من حریف ننگ و عار بیوفایی نیستمبندبندم کن که من مرد جدایی نیستم
Ghazal 5346می زدم بر قلب هجران گرجگر می داشتمدست بر دل می نهادم دل اگر می داشتم
Ghazal 5374بیغمان را دود دل ابر بهار آید به چشمسینه پرداغ عاشق لاله زار آید به چشم
Ghazal 5377تیغ کوه همتم دامن ز صحرا میکشممیروم تا اوج استغنا، دگر وامیکشم
Ghazal 5378شیوههای یوسف از اخوان دنیا میکشمناز یکرنگان ازین گلهای رعنا میکشم
Ghazal 5379پرده از حسن عمل بر دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم
Ghazal 5394خنده بر حال گرانباران دنیا می زنماز سبکباری چو کف بر قلب دریا می زنم
Ghazal 5395چند روزی از در میخانه سروا می زنمپشت دستی بر قدح، سنگی به مینا می زنم
Ghazal 5398همتی یاران که جوشی از ته دل می زنممی شوم طوفان، به قلب عالم گل می زنم
Ghazal 5407برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنماین گره را باز از پیشانی هامون کنم
Ghazal 5429تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هممی زند حسن سبک پرواز بال و پربه هم
Ghazal 5438در ره باطل ز پا چون نقش پا افتادهایمکعبه مقصد کجا و ما کجا افتادهایم
Ghazal 5460ما به چشم کوته اندیشان چنین آسوده ایمورنه در هر کوچه ای پای طلب فرسوده ایم
Ghazal 5469ما چو صبح از راست گفتاری علم در عالمیممحرم آیینه خورشید از پاس دمیم
Ghazal 5483نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستمبه یک نظاره چشم از روی آتش چون شرر بستم
Ghazal 5486ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستمسر شوریده منصور را بر دار می بستم
Ghazal 5488به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتمبه پای شمع افتادم چو اشک از خویشتن رفتم
Ghazal 5496زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردمندید از برق نی ظلمی که من بر خویشتن کردم
Ghazal 5497نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردمز شر ایمن شدم تا خیرباد آرزو کردم