Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سود ندهد عامل بیدادگر را کارخیرشاهد ظلم است ازاهل عمل آثار خیر
Ghazal 4683ز طوطیان شکر ناب را دریغ مدارز سبز کرده خود آب رادریغ مدار
Ghazal 4696ترا به هرگذری هست بیقراردگرمرابجز تو درین شهر نیست یار دگر
Ghazal 4698ربوده است مراذوق جستجوی دگربرون ز شش جهت افتاده ام به سوی دگر
Ghazal 4720ای زلف و عارض تو ز هم دیده زیب ترخطت ز خال و خال ز خط دلفریب تر
Ghazal 4724نادان ز حرص درتب و تاب است بیشتردر شوره زار موج سراب است بیشتر
Ghazal 4728ای زلف و خط و خال تو از هم کشنده ترمژگان ز چشم و چشم زابرو زننده تر
Ghazal 4729ای زلف سرکش تو ز بالا کشیدهترمژگان و چشم شوخ تو از هم رمیدهتر
Ghazal 4731معشوق در برابر و مهتاب درنظرآید دگر چگونه مرا خواب درنظر
Ghazal 4732ای هرنظر خیال ترا منزل دگروز هرنفس به کوی تو راه دل دگر
Ghazal 4742جز گوشهٔ قناعت ازین خاکدان مگیرغیر از کنار هیچ ز اهل جهان مگیر
Ghazal 4751هر چند ترا دیده بدکرد زمن دوردرکنج قفس نیست زگل مرغ چمن دور
Ghazal 4752کام دل ازان چهره افروخته برگیردرهرنگهی دیده خودرا به گهر گیر
Ghazal 4754مطربا مهر از دهان برداربند خاموشی از زبان بردار
Ghazal 4762شعله ای در مغز هست ازآتش سودا هنوزمی تراود بوی می از پنبه مینا هنوز
Ghazal 4763با قیامت قامتش همدوش می گردد هنوزاز خرامش بوی گل مدهوش می گردد هنوز
Ghazal 4774دشت بیرون نامده است از ماتم مجنون هنوزداغها از لاله دارد سینه هامون هنوز
Ghazal 4782نیست بی خون دل آن زلف پریشان هرگزنبود بی شفق این شام غریبان هرگز
Ghazal 4784از جبینش عرق شرم روان است هنوزچشم امید به رویش نگران است هنوز
Ghazal 4793ز خط چو یار رخِ آل را کند سرسبزامید مزرع آمال را کند سرسبز
Ghazal 4794ز سرو قدِ تو شد شوره زارِ امکان سبزز شمعِ سبز تو شد بختِ این شبستان سبز
Ghazal 4828گوهر کامل عیاران چشم نمناک است و بستحفه روشندلان آیینه پاک است و بس
Ghazal 4832پامنه بیرون ز حدِِّ خود کمال این است و بسپیشِ اهلِ دید ملکِ بیزوال این است و بس
Ghazal 4833یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس
Ghazal 4834شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرسمی شوی دیوانه، از دامان آن صحرا مپرس
Ghazal 4835هیچ کار از ما نمی آید ز کار ما مپرسرفته ایم از خویش بیرون از دیار ما مپرس
Ghazal 4841شد ز خط لعل تو ایمن ز شبیخون هوسدر شب تار بود شهد مسلم ز مگس
Ghazal 4842طاق ابروی توازکون ومکان مارا بسگوشه چشم تو از ملک جهان مارا بس
Ghazal 4846زپرده داری هستی است در حجاب، نفسکه درفنا زته دل کشد حباب، نفس
Ghazal 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟