Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خوشا کسی که به دامان خود قدم شکندتمام دست شود خویش را بهم شکند
Ghazal 3948ترانه های جهان گرچه مختلف رنگندتو چون ز پرده برآیی همه یک آهنگند
Ghazal 3949ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلندنشد ز سوختگی دود ازین کباب بلند
Ghazal 3950سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند
Ghazal 3964اگر چه دیده به خواب از صدای آب رودمرا ز قلقل مینا ز دیده خواب رود
Ghazal 3966به گریه نقطه خال تو از نظر نرودکه داغ لاله به خونابه جگر نرود
Ghazal 3969مباد اهل عمل بیخود از شراب شودکه از خرابی او عالمی خراب شود
Ghazal 3989چرا شراب به زاهد کسی به زور دهدبه دست بی بصر آیینه بلور دهد
Ghazal 4000ز خود برآ که نسیم بهار میآیدسبکروی ز سر کوه یار میآید
Ghazal 4018دل گرفته کی از لاله زار بگشایدز دستهای نگارین چه کار بگشاید
Ghazal 4019دل از مشاهده لاله زار نگشایدز دستهای حنابسته کارنگشاید
Ghazal 4035عرق ز شرم تو بر روی آفتاب دویدز شوق لعل تو خون در رگ شراب دوید
Ghazal 4048هشیار را به مجلس مستان که میبرداز بهر عیب خویش نگهبان که میبرد
Ghazal 4059پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرداز پاکدامنان نتوان احتراز کرد
Ghazal 4064خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکردآواره خویش را به هوای گهر نکرد
Ghazal 4073حرف درشت بردل بی کینه می خوردگر سنگ گوهرست به آیینه می خورد
Ghazal 4084دولت به لعل پاک گهر زود می رسدروشن گهر به تاج وکمر زود می رسد
Ghazal 4096تا دیده محو روی تو شد کامیاب شدشبنم به آفتاب رسید آفتاب شد
Ghazal 4119از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلدنشو ونما ز نخل برومند بگسلد
Ghazal 4122طی شد زمان پیری ودل داغدار ماندصیقل شکست وآینه ام در غبار ماند
Ghazal 4125جمعی که دل به طره طرار بسته انداول کمر به رشته زنار بسته اند
Ghazal 4153عشاق دل به دیده روشن کشیده اندچون ذره رخت خویش به روزن کشیده اند
Ghazal 4173وقت است نوبهار در عیش وا کندباغ از شکوفه خنده دندان نما کند
Ghazal 4189عاشق کجا به شکوه دهن باز میکنداین کبک خنده بر رخ شهباز میکند
Ghazal 4199تیغ زبان به عاشق حیران چه میکندبا پای خفته خار مغیلان چه میکند
Ghazal 4209آفت ز خودپسند جدایی نمی کندخلوت علاج زهد ریایی نمی کند
Ghazal 4211مهر لب مرا می منصور نشکندزنجیر موج باده پر زور نشکند
Ghazal 4222روزی که زخم کاهکشان را رفوکنندبر روی چاک سینه ما در فروکنند
Ghazal 4228مردان نظر سیاه به دنیا نمیکنندروز سفید خود شب یلدا نمیکنند
Ghazal 4234از عیب پاک شو که هنرها همیدهنددست از خزف بشو که گهرها همیدهند