Ghazal 5011

توانگری که نباشد به خبر اقبالشنصیب مردم بیگانه می شود مالش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5024

مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیشکه در رکاب نسیم فناست دفتر عیش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5034

با صبح روگشاده تر ازآفتاب باشازهر که دم شمرده زند در حساب باش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5048

در محفل که راه بیابی گران مباشاز حرف سخت بار دل دوستان مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5050

حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اشخال تو دانه ای است که دام است ریشه اش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5069

خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویشکافر مباد کشته تیغ زبان خویش !

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5073

تا بی نشان کشم نفسی بر هوای خویشچون گردباد محو کنم نقش پای خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5088

نریزد اگر آب لطف از جمالشبسوزد دو عالم ز برق جلالش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5089

سری را که بالین شود آستانشبود بخت بیدار خواب گرانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5093

حضوری داشتم شب با خیالشکه در خاطر نمی آمد وصالش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5106

مهر لب هزره گو پرده آهستگی استپنبه به نرمی کند طفل جرس راخموش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5118

ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5125

می گدازد زین شراب آتشین مینای شمعتا چه با پروانه بیدل کند صهبای شمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5126

آبرو رامی برد از چهره اظهار طمعابر آب روی مردان است گفتار طمع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5154

نیست بر آیینه دُردی‌کشان گرد خلافمی‌توان چون جام می دیدن ته دل‌های صاف

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5155

صد گره در دل ز بحر تلخرو دارد صدفگریه ها از آب گوهر درگلو دارد صدف

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5160

غافلی از دردمندی ای دل بیمار حیفپیش عیسی درد خود را می کنی اظهار حیف

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5177

به هر طوفانی از جا در نیاید لنگر عاشقشمارد داغ، خورشید قیامت را سر عاشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5178

چه غم ازکار فرو بسته ما دارد عشق؟چون فلک در دل خود آبله ها دارد عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5179

فتنه روز جزا درته سردارد عشقنمک شور قیامت به جگر دارد عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5181

آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشقبحر یک قطره تلخی است زپیمانه عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5184

دل شکسته بود گوهر یگانه عشقبود ز چهره زرین زر خزانه عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5211

بر من مریز اشک ترحم به زیر خاکآن دانه نیستم که شوم گم به زیر خاک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5217

خامش نمی شوم چو جرس بادهان خشکدارم هزار نغمه تربازبان خشک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5221

ندامت بود بار مطلوب خشکمپیوند زنهار با چوب خشک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5239

بدر از روشنی عاریه گردید هلالکوته اندیش محال است کند فکر مال

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5240

عشق را نغمه داود بود شیون دلحسن را آمدن آب بود رفتن دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5274

گلبانگ به از زرست ای گلغافل نشوی ز حال بلبل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5277

سعی کن در عزت سی پاره ماه صیامکز فلک از بهر تعظیمش فرود آمد کلام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5278

موبه‌مو دارم به خاطر خط جانان را تمامهیچ کس چون من ندارد حفظ قرآن را تمام

Saib TabriziGhazal1 min