Ghazal 1476

هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1698

ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1711

حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1777

بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1893

وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2223

از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2225

موج سراب دنیا، شمشیر آبدارستآبش لعاب افعی، خارش زبان مارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2258

ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاستفتنه با نگاه او گرم هم‌عنانی‌هاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2299

دل زنده می کند نفس جانفزای صبحجان می شود دو مغز ز آب و هوای صبح

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2333

چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2422

بس که دل افسرده زین دریای پرنیرنگ شدچون صدف هر قطره آبی که خوردم سنگ شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2555

شوق را آتش عنان دوری منزل می‌کندراهرو را منزل نزدیک کاهل می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2622

ریزش اشک ندامت غافلان را بس بودمشت آبی لشکر خواب گران را بس بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2662

در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شودآبرو را چون کنی گردآوری گوهر شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2703

می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شودمی‌کشد ناموس عالم هرکه آدم می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2863

زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2897

زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آردکه صیقل از دل آیینه جوهر بر نمی آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3000

به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازدچو آب زندگی با ماهی این قلاب می‌سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3003

محبت سنگ خارا را ز اهل درد می سازدتجلی کوه را مجنون صحرا گرد می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3317

هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3363

آن که منع من مخمور ز صهبا می‌کردلب میگون تو را کاش تماشا می‌کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3366

حسن آن روز که آیینه مصفا می‌کردعشق در پرده زنگار تماشا می‌کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3373

شعله شوق اگر در دل خارا گیردکعبه چون محمل لیلی ره صحرا گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3383

قطره آن کس که پی آب به ظلمت می زدکاش خود را به دم تیغ شهادت می زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3686

حجاب پرده چشم پرآب می‌گرددوگرنه دلبر ما بی‌نقاب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3733

کناره گرد خطرهای بیکران داردمیانه رو ز دو جانب نگاهبان دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3773

وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟به تلخکامی دریا شکر چه خواهد کرد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3777

ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرددل پیاده خود را سوار خواهم کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3883

دهان تنگ تو هر خرده‌دان نمی‌داندکه غیب را به جز از غیب‌دان نمی‌داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3933

اجل چه کار به جانهای با کمال کندچرا ملاحظه خورشید از زوال کند

Saib TabriziGhazal2 min