Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سر به دیوار ندامت می زند تدبیر ماراه بیرون شد ندارد کوچه زنجیر ما
Ghazal 13چشمِ روشن میدهد از کف دلِ بیتاب راصفحهٔ آیینه بال و پر شود سیماب را
Miscellaneous poem 14ازان پیوسته می لرزد دل از پاس قدم ما راکه ناموس سپاهی هست بر سر چون علم ما را
Ghazal 14میتوان در زلفِ او دیدن دلِ بیتاب راپردهپوشی چون کند شب گوهرِ شبتاب را
Miscellaneous poem 19ز هجران که دارد لاله داغی دلسیاهی را؟غزال دشت از چشم که دارد خوش نگاهی را؟
Miscellaneous poem 22جان من رفتن ازین سینه بی کینه چرا؟روی گردان شدن از صحبت آیینه چرا؟
Miscellaneous poem 23گل روی تو چو شبنم نگران ساخت مراخار در پیرهن چشم تر انداخت مرا
Qasida 28شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود
Ghazal 28خارِ ناسازست بویِ گل به پیراهن تراچون زنم گستاخ دستِ عجز در دامن ترا؟
Qasida 30زندهرود از جلوه مستانه طوفان میکندپل به آیین تمام امسال جولان میکند
Miscellaneous poem 31اسیر ساخت به یک خنده نهان ما راگشاده رویی گل کرد باغبان ما را
Qasida 31کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران
Miscellaneous poem 40چه غم از کشمکش ماست جهان گذران را؟خار مانع نشود قافله ریگ روان را
Qasida 42زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکینز طاق بندی ابرو نگارخانه چین
Miscellaneous poem 43گر ز روی خود براندازی نقابپشت بر دیوار ماند آفتاب
Miscellaneous poem 44گل رخسار او در عالم آبزند ترخنده بر یاقوت سیراب
Miscellaneous poem 47هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاستهر که از فتراک سرپیچید بالینش سزاست
Miscellaneous poem 55نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مراکه دل ز چهره خندان شود سیاه مرا
Miscellaneous poem 58بهار مایه غفلت بود گرانان راشکوفه پنبه گوش است باغبانان را
Miscellaneous poem 59به دست شانه مده زلف عنبرین بو رابه خود دراز مگردان زبان بدگو را
Miscellaneous poem 61چو آفتاب بکش جام صبحگاهی رابه خاکیان بچشان رحمت الهی را
Miscellaneous poem 62گذشت عمر و نگردید پخته طینت مابه آفتاب قیامت فتاد نوبت ما
Ghazal 66وصفِ زلفِ یار عاجز میکند تقریر رادوریِ این راه، کوته میکند شبگیر را
Miscellaneous poem 69غم روزی نخورد هر که دلش آزاده استروزی اهل تو کل همه جا آماده است
Ghazal 69چربنرمی میکند کوتهزبان شمشیر راسخترویی میشود سنگِ فِسان شمشیر را
Ghazal 73نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس رازخمیِ دندان کند لعلت لبِ افسوس را
Miscellaneous poem 77تا خیال عارضش در دیده مأوا کرده استگریه خونها خورده تا در چشم من جا کرده است
Miscellaneous poem 83هر که چشم رغبت از نظاره مرغوب بستبر دل آسوده راه یک جهان آشوب بست
Ghazal 84تر به اشکِ تلخ میسازم دِماغِ خویش رازنده میدارم به خونِ دل چراغِ خویش را
Ghazal 89ساختم از قتل نادِم دلربای خویش راعاقبت زان لب گرفتم خونبهای خویش را