Ghazal 6290

من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6293

جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6295

اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6305

هلال سیل فنایند خانه پردازانبه آب و گل نکنند التفات خودسازان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6312

زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6323

زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6344

هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6355

لب ترا خط سبز آمد از کمین بیرونچه زهر بود که آمد ازین نگین بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6363

مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6374

از آب زندگی به شراب التفات کناز طول عمر صلح به عرض حیات کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6390

یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید منبا هیچ قفل راست نیامد کلید من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6393

دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6408

از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6415

با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6424

اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کنچون ماه تمام از دل خود زادسفر کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6432

از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6437

ای قامت بلندت معراج آفریدنیک شیوه خرامت در پیش پا ندیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6445

لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب اومی شود نرگس به هر رنگی که باشد آب او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6454

دلنشین افتاده است از بس که خط و خال اوریشه در آیینه چون جوهر کند تمثال او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6456

خضر اگر در خواب بیند خنجر مژگان اومی شود زخم نمایان عمر جاویدان او

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6458

قسمت آیینه محرومی است از دیدار توعکس ممکن نیست دل بردارد از رخسار تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6465

صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش توجوش غیرت می‌زند خون بهار از جوش تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6486

خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شوبر جنون زن کامیاب از عشرت طفلانه شو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6497

چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار توجواهر سرمه بینش شود خط غبار تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6499

بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تونگار این گلستان را بهاری نیست غیر از تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6500

زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تودو عالم یک گریبان چاک از سودای عشق تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6511

کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟هر سیه رو نشود پرده یکتایی سرو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6513

ای دل غافل از اسباب جهان دست بشواز ثبات قدم ریگ روان دست بشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6516

ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از توالف به سینه کشد بال جبرئیل از تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6519

ز گل فزود مرا خارخار خنده توکه نیست خنده گل در شمار خنده تو

Saib TabriziGhazal2 min