Ghazal 205

می کنم از سینه بیرون این دل افسرده رابشنوم تا چند بوی این چراغ مرده را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 210

از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده رامی شود گاهی به برگ کاه حاجت، دیده را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 213

فتنه و آشوب از هرسو به من رو کرده‌اندتا دگر چشمان پرکارش چه جادو کرده‌اند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 212

در شکایت ریختی دندان نعمت خواره راکهنه کردی در ورق گردانی این سی پاره را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 215

طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه رارشته بیرون آمده است از پای، ماه روزه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 218

هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه رامی‌دهد ترجیح بر کان بدخشان شیشه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 219

دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله رامی کند در هفته ای گل خنده یکساله را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 227

کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟به جاب آب، آب رو به جوی کهکشان بندد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 231

آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه رامی شود روشن ز خاکستر سواد آیینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 234

خوشا دردی که مهرم از لب خاموش برداردخوشا جوشی که از سر دیگ را سرپوش بردارد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 235

چهره ات خورشید سیما می کند آیینه رالعل جان بخشت مسیحا می کند آیینه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 242

چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ماپیچ و تاب بی قراری ها بود مکتوب ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 246

چند حرف بوسه او بر لب جان بشکند؟چند جامم در کنار آب حیوان بشکند؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 247

رهروان چون بر میان دامان استغنا زنندهر چه پیش آید به غیر از دوست، پشت پا زنند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 248

حق‌پرستانی که از عشق خدا دم می‌زنندگام اول پشت پا بر هر دو عالم می‌زنند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 247

از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 264

خیال زلف او در دیده خونبار می زیبدخرام موج در دامان دریا بار می زیبد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 264

نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ماپرده بر چشم بد ایام می بندیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 270

چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گرددنشیند هر که با من یک نفس همدرد می گردد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 271

ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گرددخجل خورشید از خود چون چراغ روز می گردد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 272

به کوی عشق زاهد دشمن ناموس می گردداگر زاغ آید اینجا غیرت طاوس می گردد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 273

به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گرددخزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 277

قضا تا نسخه کفر از خط جانانه می گیردجنون هم سر خط داغ از من دیوانه می گیرد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 279

نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازدکه مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 281

نفس را یاد رویش شعله بی باک می سازدنسیم زلفش از دل سینه ها را پاک می سازد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 282

بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ماخضر را شمشیر زهرآلود می دانیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 284

خون دل را باده گلفام می دانیم ماآه را خوشتر ز خط جام می دانیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 289

تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان مااز تنور سرد، آید گرم بیرون نان ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 293

دلبر محجوب می خواهد دل پر خون ماغنچه نشکفته باشد سبز ته گلگون ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 295

گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالدزبان لاف را بر خاک، شمع انجمن مالد

Saib Tabrizi1 min