Qasida 42

زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکینز طاق بندی ابرو نگارخانه چین

Saib TabriziQasida6 min
Miscellaneous poem 43

گر ز روی خود براندازی نقابپشت بر دیوار ماند آفتاب

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 44

گل رخسار او در عالم آبزند ترخنده بر یاقوت سیراب

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 45

ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد رانیست حاجت حک و اصلاحی خطِ استاد را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 47

هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاستهر که از فتراک سرپیچید بالینش سزاست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 55

نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مراکه دل ز چهره خندان شود سیاه مرا

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 55

کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار راراستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 56

آه می‌باشد مسلسل خاطرِ افگار رادر درازی نیست کوتاهی شبِ بیمار را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 58

بهار مایه غفلت بود گرانان راشکوفه پنبه گوش است باغبانان را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 59

به دست شانه مده زلف عنبرین بو رابه خود دراز مگردان زبان بدگو را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 61

چو آفتاب بکش جام صبحگاهی رابه خاکیان بچشان رحمت الهی را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 62

گذشت عمر و نگردید پخته طینت مابه آفتاب قیامت فتاد نوبت ما

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 69

غم روزی نخورد هر که دلش آزاده استروزی اهل تو کل همه جا آماده است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 69

چرب‌نرمی می‌کند کوته‌زبان شمشیر راسخت‌رویی می‌شود سنگِ فِسان شمشیر را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 73

نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس رازخمیِ دندان کند لعلت لبِ افسوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 76

عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس راپیشِ زُهّاد افکنم این خرقهٔ سالوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 77

تا خیال عارضش در دیده مأوا کرده استگریه خونها خورده تا در چشم من جا کرده است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 83

هر که چشم رغبت از نظاره مرغوب بستبر دل آسوده راه یک جهان آشوب بست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 86

من که خواهم محو از عالم نشانِ خویش راچون نشانِ تیر سازم استخوانِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 89

ساختم از قتل نادِم دلربای خویش راعاقبت زان لب گرفتم خونبهای خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 100

در شکست دل ما سعی نه از تدبیرستپشت این لشکر آگاه، دم شمشیرست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 101

ریخت چون دندان، شود افزون غمِ نان خلق راسدِ راهِ شکوه روزی است دندان خلق را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 102

چاره خاک نشینان به قضا ساختن استپیش شمشیر حوادث سپر انداختن است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 102

غم ز خاطر می برد غمخانه من خلق راطفل مشرب می کند دیوانه من خلق را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 103

نیست از زخم زبان غم عاشق بی باک راسیل می روبد ز راه خود خس و خاشاک را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 104

هر تُنُک‌ظرفی ننوشد خونِ گرمِ تاک راجامی از فولاد باید آبِ آتشناک را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 107

خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ رامی نماید چرب نرمی مومیایی سنگ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 108

نعل در آتش نهد دیوانه من سنگ راشعله جواله سازد بی فلاخن سنگ را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 110

راحت و محنت عالم به هم آمیخته استگوهر تجربه در خاک سفر ریخته است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 110

بی کسی کِی خوار سازد زادهٔ اقبال را؟شهپر سیمرغ می‌گردد مگس‌ران زال را

Saib TabriziGhazal1 min