Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سوخته جانم غم وسیله ندارمداغ دل لاله ام فتیله ندارم
Ghazal 5962همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم
Ghazal 5964بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم
Ghazal 5966خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟
Ghazal 5971می کند گل زردرویی از شراب دیگراندردسر می گردد افزون از گلاب دیگران
Ghazal 5973خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان
Ghazal 5980سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلاننیست چیزی غیر بوی گل غذای بلبلان
Ghazal 5982مبتلای آرزوی نفس را عاقل مخوانعنکبوت رشته طول امل را دل مخوان
Ghazal 5986با لب او کار دندان می کند سین سخنزین سبب کم حرف افتاده است آن شیرین دهن
Ghazal 5993فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن
Ghazal 6008راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن
Ghazal 6011موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتن
Ghazal 6028می شود نقل مجالس چون شود شیرین سخنهمچو خون پنهان نمی ماند چو شد رنگین سخن
Ghazal 6032باده با رندان صافی سینه می باید زدنحسن اگر داری در آیینه می باید زدن
Ghazal 6035تا به کی پوشیده از همصحبتان ساغر زدن؟در گره تا چند آب خویش چون گوهر زدن؟
Ghazal 6038چیست دانی عشقبازی، بی سخن گویا شدنچشم پوشیدن ز غیر حق، به حق بینا شدن
Ghazal 6044در حضور بلبلان خاموش می باید شدنهمچو شاخ گل سراپا گوش می باید شدن
Ghazal 6053زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟کشته بسیارست، جان چند کس خواهی شدن؟
Ghazal 6054چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟
Ghazal 6069بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کنباده شیراز را در شیشه شیراز کن
Ghazal 6083بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکنخشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن
Ghazal 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن
Ghazal 6095می گذشت از پرده های آسمان فریاد منبرنمی آید کنون از آشیان فریاد من
Ghazal 6106دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من
Ghazal 6113بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من
Ghazal 6115سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من
Ghazal 6123چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من
Ghazal 6132ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون
Ghazal 6144آه کی از جان دردآلود می آید برونکز خس و خاشاک هستی دود می آید برون
Ghazal 6157خط به تمکین آید از لعل دلبر برونسبزه با لنگر ز زیر سنگ آرد سر برون