Ghazal 5364

بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدمخنده بیدردی گل دیدم وگریان شدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5367

شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترممهره گل گشت از گرد کسادی گوهرم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5372

دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشمجامه کعبه است دود آتش پرستان را به چشم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5380

خاک صحرای جنون در چشم گریان می‌کشمناز سرو از گردباد این بیابان می‌کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5383

از سبک‌روحی ز بوی گل گرانی می‌کشماز پری آزار سنگ از شیشه جانی می‌کشم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5385

خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعماز ثبات خویش در نشو و نما بی طالعم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5391

با فقیری در سخاوت بی نظیر عالممچون دعا با دست خالی دستگیر عالمم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5405

چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنمرخنه های جسم را محکم زلخت دل کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5406

چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنمدر زمین شور تا کی تخم خود باطل کنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5408

جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنمچند لنگر در ضمیر خاک چون قارون کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5416

رشته جسم گران‌جان را ز سر وامی‌کنمسر برون چون سوزن از جیب مسیحا می‌کنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5418

در ریاضِ آفرینش صد دل بی‌برگ رابا تهیدستی رعایت چون صنوبر می‌کنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5420

خاک را از آب روی خود گلستان می‌کنمقطره‌ای تا در بساطم هست طوفان می‌کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5428

هرکه ادراک زلف و روی جانان را به همدید با صبح وطن شام غریبان را به هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5432

خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهمدر گذار سیل، داد خواب سنگین می دهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5435

ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایمقطره خود را به دریای بقا پیوسته ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5441

ما وفاداری به اسباب جهان نسپرده ایملنگر تمکین به این ریگ روان نسپرده ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5443

ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایمزهر را بسیار از یک خنده شکر کرده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5447

ما دماغ خشک را از باده گلشن کرده‌ایمبارها این شمع را از آب روشن کرده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5453

ما به چشم انجم و افلاک خار افشانده ایمآستین چون شعله بر دود و شرار افشانده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5458

ما ز روی آتشین او نقاب افکنده‌ایمبار اول ما بر این آتش کباب افکنده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5459

ما دل خود را ز غفلت در گناه افکنده ایمیوسف خود را ز بی چشمی به چاه افکنده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5467

ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیمبا جواب تلخ ما زان تنگ شکر قانعیم

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5470

گرد باد دامن صحرای بی سامانیمهیچ کس را دل نمی سوزد به سرگردانیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5471

چند چون اخگر نفس در زیر خاکستر زنیمخیز تا از چرخ نیلی خیمه بالاتر زنیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5473

مستیی کو تا ره صحرای محشر سرکنیمشیشه را سرو کنار چشمه کوثر کنیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5476

ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیمخرمن خود پاک ما از باد دستی می کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5477

دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیمزلف مشکین ترا از دور بویی می کنیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5479

گرچه ما راه طلب را پای در گل می رویمپیشتر از برق رفتاران به منزل می رویم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5480

گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیمرفته رفته پشت بردیوار منزل می دهیم

Saib TabriziGhazal1 min