Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندمگمان مبر که ز پرواز لامکان ماندم
Ghazal 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم
Ghazal 5714گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارمبجز تو ره به کجا می برم که را دارم
Ghazal 5716ز سر کلاه نمد را چگونه بردارمکه زیر تیغ حوادث همین سپر دارم
Ghazal 5718ز خال روز سیاهی که داشتم دارمز زلف رشته آهی که داشتم دارم
Ghazal 5723ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارمز رنگ چهره زبان شکسته ای دارم
Ghazal 5745به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم
Ghazal 5760چراغ طور نسوزد اگر کلیم شومشکفتگی نکند گل اگر نسیم شوم
Ghazal 5765نه می به جام و نه گل در کنار میخواهمتبسمی ز لب لعل یار میخواهم
Ghazal 5767به مهر داغ رسیده است جمله اعضایمز پای تا به سر خویش چشم بینایم
Ghazal 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم
Ghazal 5774ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟به هیچ و پوچ دل خویش چند آب کنیم؟
Ghazal 5784در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام
Ghazal 5786تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه امصحرای محشری است سیه پوش سینه ام
Ghazal 5789امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم
Ghazal 5804تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟دل جای دانه چند درین گلستان خورم؟
Ghazal 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟
Ghazal 5822آغاز خط مفارقت از یار میکنمدر نوبهار پشت به گلزار میکنم
Ghazal 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم
Ghazal 5830سنجد کسی که باده و تریاک را به همنسبت کند سخاوت و امساک را به هم
Ghazal 5843یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایمتا بوسه ای ازان لب خندان گرفته ایم
Ghazal 5845ما نقض دلپذیر ورقهای سادهایمچون داغ لاله از جگر درد زادهایم
Ghazal 5847ما نام خود ز صفحهٔ دلها ستردهایمدر دفتر جهان ورق باد بردهایم
Ghazal 5852ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم
Ghazal 5862ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Ghazal 5871ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم
Ghazal 5876ما در شکست گوهر یکدانه خودیمسنگ ملامت دل دیوانه خودیم
Ghazal 5877با هر که شکوه از دل افگار می بریممجروح را به سیر نمکزار می بریم
Ghazal 5889در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم
Ghazal 5903وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم