Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند
Ghazal 4131مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اندخون خورده اند تا ز سر جان گذشته اند
Ghazal 4134جمعی که هوش خود به می ناب داده اندخرمن به برق وخانه به سیلاب داده اند
Ghazal 4139جمعی که بار درد تو بر دل نهادهاندچون راه سر به دامن منزل نهادهاند
Ghazal 4142آنان که دل ز کینه سبکبار کرده اندبالین و بستر از گل بی خار کرده اند
Ghazal 4145این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند
Ghazal 4155جمعی که زیر خاک دل پاک می برندبا خود بهشت را به ته خاک می برند
Ghazal 4156این غافلان که دست به پیمانه میبرنداز چشم شیر شمع به کاشانه میبرند
Ghazal 4158آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند
Ghazal 4166خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند
Ghazal 4169زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند
Ghazal 4171جمعی که در لباس می ناب می کشنددام کتان به چهره مهتاب می کشند
Ghazal 4174محبوس آسمان چه پروبال واکنددر زیر سنگ سبزه چه نشو ونما کند
Ghazal 4182بی حاصلی که تربیت بید می کنداین شغل پوچ را به چه امید می کند
Ghazal 4191هر غافلی که خنده به آواز میکندچون کبک رهنمایی شهباز میکند
Ghazal 4192نازش کسی که بر پدر خویش می کندسلب نجابت از گهرخویش می کند
Ghazal 4204هر چند یار ما همه جا جلوه می کندنتوان دلیر گفت کجا جلوه می کند
Ghazal 4206زاهد هوای عالم بالا نمی کنداین رود خشک روی به دریا نمی کند
Ghazal 4208الفت به عاشقان سگ آن کو نمیکندوحشت رَم از طبیعت آهو نمیکند
Ghazal 4210در موج خیز غم دل آزاد نشکندجوهر طلسم بیضه فولاد نشکند
Ghazal 4214شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند
Ghazal 4216آنها که در چمن قدح مل نمی زننددست نشاط در کمر گل نمی زنند
Ghazal 4217اول ثنای عشق فصیحان اداکنندآری طعام را به نمک ابتدا کنند
Ghazal 4219گر یوسف مرا به دو عالم بها کنندگرد کسادیم به نظر توتیا کنند
Ghazal 4220جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند
Ghazal 4230آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند
Ghazal 4243بیرون ز خود کسی که پی مدعا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود
Ghazal 4246چون غمزه تو بر سر بیداد میرودآسایش از قلمرو ایجاد میرود
Ghazal 4276گفتار صدق، مایهٔ آزار میشودچون حرف حق بلند شود دار میشود
Ghazal 4278از یاد وصل، دیده من سیر میشودمهتاب در پیاله من شیر میشود