Ghazal 4287

از حسن نوخطان دل ما تازه می شودداغ کهن ز مشک ختا تازه می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4304

عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4305

در دل کسی که راه هوا وهوس دهدآیینه را به دست پریشان نفس دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4312

آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4316

از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسیدتا ریشه ام چو رشته به آب گهر رسید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4320

از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشیددام پری شکار به روی هوا کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4326

تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4329

تا روشنی صدق به دل یار نگرددگفتار تو آیینه کردار نگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4337

از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4342

طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4358

پروای خط آن عارض گلفام ندارداز سادگی این صبح غم شام ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4373

از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4384

از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4392

این اشک جگرگون چه اثرداشته باشدپیداست که طفلی چه جگرداشته باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4405

خوش وقت گروهی که در اندیشه یارندچون کعبه روان روی به دیوار ندارند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4407

خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4421

تامنزل من بادیه بیخبری بودهر موج سرابم به نظر بال پری بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4423

با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4433

آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4435

گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4438

بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4441

خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4459

پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4477

چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4480

سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4481

نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4485

همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4486

دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4492

دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4498

دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد

Saib TabriziGhazal1 min