Ghazal 4733

ای هر دل از خیال تو میخانه دگرهر گردشی ز چشم تو پیمانه دگر

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4745

از صحبت خامان، دل آگاه نگه داراین آینه را در بغل از آه نگه دار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4750

ای هر ورق گل زتو آیینه دیگرهرغنچه زاسرارتوگنجینه دیگر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4760

شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبزچون بماند ازروانی، زود گردد آب سبز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4768

خط برآورد وترو تازه است بستانش هنوزمی چکد خون بهارازخارمژگانش هنوز

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4772

از سرشک گرم زرین است مژگانم هنوزمی چکد آتش چو شمع از رشته جانم هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4779

صحبت عشق و خرد ساز نگردد هرگزبلبل و جغد هم آواز نگردد هرگز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4803

سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیزز همنشینی ما می کشی الم برخیز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4819

پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروزخوشحالیی از غیب به من می رسد امروز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4822

ای چشم تو پرده دار اعجازمژگان تو سایه پرور ناز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4836

سر گرانیهای او را از من حیران مپرسوزن کوه قاف را از پله میزان مپرس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4837

حرف آن حسن بسامان از من مجنون مپرسشوکت بزم سلیمان از من مجنون مپرس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4844

داشت امروز رخ یار حجابی که مپرسزد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4847

دردی که سازگار تو گردد دواشناسزهری که خوشگوار شد آب بقاشناس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4865

روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4875

چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباشتخته کز دریا ترا بیرون برد رنگین مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4894

گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدشگر نخیزد پیش پای گل زجا می زیبدش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4895

هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4908

خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4914

زیر یک پیراهن از یک‌رنگیم با یار خویشبوی یوسف می‌کشم از چشم چون دستار خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4923

یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4924

ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4927

نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودشمگر چشمی دهم درموسم خط آب ازدودش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4942

گل اندامی که من دارم نظربرروی گلرنگشز رنگ آفتابی، آفتابی می شود رنگش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4946

درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4955

اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4958

بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینشبه جوش آورد خون بوسه را دست نگارینش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4961

ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایشپری در شیشه دارد از تذروان سروبالایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4962

به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایشغزالان را ز وحشت باز می دارد تماشایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4964

سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش

Saib TabriziGhazal1 min