Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای هر دل از خیال تو میخانه دگرهر گردشی ز چشم تو پیمانه دگر
Ghazal 4745از صحبت خامان، دل آگاه نگه داراین آینه را در بغل از آه نگه دار
Ghazal 4750ای هر ورق گل زتو آیینه دیگرهرغنچه زاسرارتوگنجینه دیگر
Ghazal 4760شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبزچون بماند ازروانی، زود گردد آب سبز
Ghazal 4768خط برآورد وترو تازه است بستانش هنوزمی چکد خون بهارازخارمژگانش هنوز
Ghazal 4772از سرشک گرم زرین است مژگانم هنوزمی چکد آتش چو شمع از رشته جانم هنوز
Ghazal 4779صحبت عشق و خرد ساز نگردد هرگزبلبل و جغد هم آواز نگردد هرگز
Ghazal 4803سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیزز همنشینی ما می کشی الم برخیز
Ghazal 4819پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروزخوشحالیی از غیب به من می رسد امروز
Ghazal 4822ای چشم تو پرده دار اعجازمژگان تو سایه پرور ناز
Ghazal 4836سر گرانیهای او را از من حیران مپرسوزن کوه قاف را از پله میزان مپرس
Ghazal 4837حرف آن حسن بسامان از من مجنون مپرسشوکت بزم سلیمان از من مجنون مپرس
Ghazal 4844داشت امروز رخ یار حجابی که مپرسزد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس
Ghazal 4847دردی که سازگار تو گردد دواشناسزهری که خوشگوار شد آب بقاشناس
Ghazal 4865روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش
Ghazal 4875چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباشتخته کز دریا ترا بیرون برد رنگین مباش
Ghazal 4894گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدشگر نخیزد پیش پای گل زجا می زیبدش
Ghazal 4895هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش
Ghazal 4908خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش
Ghazal 4914زیر یک پیراهن از یکرنگیم با یار خویشبوی یوسف میکشم از چشم چون دستار خویش
Ghazal 4923یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟
Ghazal 4924ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش
Ghazal 4927نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودشمگر چشمی دهم درموسم خط آب ازدودش
Ghazal 4942گل اندامی که من دارم نظربرروی گلرنگشز رنگ آفتابی، آفتابی می شود رنگش
Ghazal 4946درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش
Ghazal 4955اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟
Ghazal 4958بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینشبه جوش آورد خون بوسه را دست نگارینش
Ghazal 4961ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایشپری در شیشه دارد از تذروان سروبالایش
Ghazal 4962به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایشغزالان را ز وحشت باز می دارد تماشایش
Ghazal 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش