Ghazal 4845

باز دارم به نظر خط غباری که مپرسسایه کرده است به من ابر بهاری که مپرس

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4847

دردی که سازگار تو گردد دواشناسزهری که خوشگوار شد آب بقاشناس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4865

روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4873

روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباشعیسی وقتی، گره در چشمه سوزن مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4875

چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباشتخته کز دریا ترا بیرون برد رنگین مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4879

هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباشمدعا لیلی است محمل گر نباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4894

گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدشگر نخیزد پیش پای گل زجا می زیبدش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4895

هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4896

خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برشمی نماید در صدف خود رافروغ گوهرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4898

هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون می‌آید از خاکسترش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4908

خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4914

زیر یک پیراهن از یک‌رنگیم با یار خویشبوی یوسف می‌کشم از چشم چون دستار خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4923

یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4924

ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4927

نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودشمگر چشمی دهم درموسم خط آب ازدودش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4942

گل اندامی که من دارم نظربرروی گلرنگشز رنگ آفتابی، آفتابی می شود رنگش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4946

درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4955

اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4958

بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینشبه جوش آورد خون بوسه را دست نگارینش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4961

ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایشپری در شیشه دارد از تذروان سروبالایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4962

به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایشغزالان را ز وحشت باز می دارد تماشایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4964

سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4965

چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟که خون رامشک سازد در دل صیاد، آهویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4967

کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4974

شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4977

آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلشدیده آینه پرخون شود ازتمثالش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4997

به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5012

کسی که دیدن روی تو کرد حیرانشبه دیده آب نگردد ز مهر تابانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5013

مدار چشم مروت ز خضر و احسانشکه سر به مهر حباب است آب حیوانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5017

رسیده است به جایی لطافت بدنشکه از نسیم شود داغدار یاسمنش

Saib TabriziGhazal1 min