Ghazal 4117

چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکداز آرمیدن دل من جستجو چکد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4118

شرم از نگاه آن گل سیراب می چکدزان تیغ الحذر که ازو آب می چکد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4120

ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساندما را ازین جهان به جهان دگر رساند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4121

دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4127

آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4134

جمعی که هوش خود به می ناب داده اندخرمن به برق وخانه به سیلاب داده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4145

این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4152

عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4154

از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4156

این غافلان که دست به پیمانه می‌برنداز چشم شیر شمع به کاشانه می‌برند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4157

قربانیان شکفته به قصاب برخورندچون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4158

آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4163

ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4165

فال وصال او دل رنجور می‌زنداین شمع گشته بین که در سور می ‌زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4166

خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4171

جمعی که در لباس می ناب می کشنددام کتان به چهره مهتاب می کشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4176

آرام را خرام تو آتش عنان کندآیینه را حجاب تو آب روان کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4181

دل را سیاه آه غم آلود می کندتاریک چشم روزنه را دود می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4182

بی حاصلی که تربیت بید می کنداین شغل پوچ را به چه امید می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4191

هر غافلی که خنده به آواز می‌کندچون کبک رهنمایی شهباز می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4192

نازش کسی که بر پدر خویش می کندسلب نجابت از گهرخویش می کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4204

هر چند یار ما همه جا جلوه می کندنتوان دلیر گفت کجا جلوه می کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4207

عاشق حذر ز دیده اختر نمی کنداز آتش احتراز سمندر نمی کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4208

الفت به عاشقان سگ آن کو نمی‌کندوحشت رَم از طبیعت آهو نمی‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4210

در موج خیز غم دل آزاد نشکندجوهر طلسم بیضه فولاد نشکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4214

شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4216

آنها که در چمن قدح مل نمی زننددست نشاط در کمر گل نمی زنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4219

گر یوسف مرا به دو عالم بها کنندگرد کسادیم به نظر توتیا کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4220

جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4223

گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند

Saib TabriziGhazal1 min